Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] czerwca 2006 roku, nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Gminy i Miasta. M. z dnia [...] kwietnia 2006 roku, nr [...]. w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla H. i K. W. dla inwestycji polegającej na budowie budynku garażowego na 2 samochody osobowe na działkach o nr ewidencyjnym 3395/2 i 3396 położonych w S. M. Z decyzją tą nie zgodziła się B. G. i w dniu 17 lipca 2006 roku zaskarżyła ją do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie.
Z uwagi na braki formalne oraz fiskalne skargi pismem z dnia 11 sierpnia 2006 roku skarżąca została wezwana do ich usunięcia poprzez uiszczenie wpisu w kwocie 500 złotych oraz dołączenie 7 odpisów skargi. Do wezwania dołączono stosowne pouczenie, iż jego niewykonanie w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia skutkować będzie odrzuceniem skargi. Wezwanie doręczono skarżącej w dniu 21 sierpnia 2006 roku zachowując przy tym rygory wynikające z art. 65 § 1, art. 67 § 1, art. 69, oraz art. 77 § 1 i§ 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako P.p.s.a.
W odpowiedzi na wezwanie Sąd skarżąca złożyła wniosek o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Nie nadesłała jednak odpisów skargi.
Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako P.p.s.a., Sąd odrzuca skargę jeżeli w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych.
Skarżąca, mimo wyraźnego wskazania o uzupełnienie jakich braków się ją wzywa, oraz pouczenia, że niewykonanie wezwania w terminie 7-dniowym spowoduje odrzucenie skargi nie nadesłała odpisów skargi.
Złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy zdezaktualizowało jedynie obowiązek uiszczenia wpisu. Nie usprawiedliwia to jednak nienadesłania odpisów skargi.
Ponieważ obowiązku tego skarżąca nie wykonała Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a. zobligowany był orzec jak w sentencji postanowienia.