Uzasadnienie
Dyrektor Izby Celnej decyzją z dnia [...] marca 2016 r. nr [....] utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...], którą wymierzono A. Z. karę pieniężną w wysokości 12 000 zł za urządzanie gier na automacie Demetjad, oznaczonym nr [...], [...], w lokalu o nazwie [...] mieszczącym się w Centrum [...] w R., przy ul. [...], tj. poza kasynem gry.
Powyższa decyzja została doręczona A. Z. w dniu 29 marca 2016 r. Zawierała pouczenie o możliwości jej zaskarżenia, poprzez wniesienie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, za pośrednictwem Dyrektora Izby Celnej, w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia.
W dniu 29 kwietnia 2016 r. (data nadania w placówce pocztowej operatora wyznaczonego – k. 6 akt sądowych) A. Z. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na opisaną powyżej decyzję.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. – określanej dalej jako "P.p.s.a.") skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. skarga złożona po upływie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu. Przy czym nie ma tu znaczenia wielkość opóźnienia, a Sąd fakt ten musi uwzględnić z urzędu.
W okolicznościach sprawy zaskarżona decyzja z dnia [...] marca 2016 r. została doręczona A. Z. w dniu [...] marca 2016 r. Termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego wynosi 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, a więc w przedmiotowej sprawie upłynął w dniu 28 kwietnia 2016 r. Skarga tymczasem wniesiona została do Sądu w dniu 29 kwietnia 2016 r. (data nadania w placówce pocztowej operatora wyznaczonego – k. 6 akt sądowych), a więc z uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 1 P.p.s.a.
Stwierdzenie powyższej okoliczności obliguje zatem Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a.
Mając na uwadze powyższe postanowiono jak w sentencji.