Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] sierpnia 2013 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Burmistrza [...] z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...], którą odmówiono przyznania J. S. prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego w związku z opieką nad ojcem J. C. Skargą z dnia 2 października 2013 r. J. S. zaskarżyła powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie.
Postanowieniem z dnia 18 lutego 2014 r., sygn. akt II SA/Rz 42/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zawiesił postepowanie sądowoadministracyjne.
W dalszej kolejności w dniu 28 maja 2014 r. (data złożenia "osobiście" w siedzibie WSA w Rzeszowie) skarżąca skierowała do tut. Sądu pismo, w którym wycofała swoją skargę na decyzje SKO w przedmiocie zasiłku. Zawnioskowała o szybsze stwierdzenie prawomocności i odesłanie akt do organu.
W tej sytuacji WSA w Rzeszowie postanowieniem z dnia 3 czerwca 2014 r., sygn. akt II SA/Rz 42/14 podjął zawieszone postępowanie sądowe.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – określanej dalej jako "P.p.s.a."), skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie to wiąże sąd. Jedynie w przypadku, gdyby cofnięcie skargi zmierzało do obejścia prawa lub powodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, Sąd zobligowany jest do uznania tej czynności za niedopuszczalną.
Skuteczne cofnięcie skargi jest przesłanką umorzenia postępowania wskazaną w art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a.
Mając na uwadze powyższe Sąd stwierdza, że okoliczność taka zachodzi w niniejszej sprawie. Skarżąca pismem z dnia 28 maja 2014 r. cofnęła skutecznie skargę, a w ocenie Sądu brak jest okoliczności, które wskazywałyby na konieczność uznania tego oświadczenia za niedopuszczalne, zatem postępowanie wszczęte na skutek skargi J. S. na wymienioną na wstępie decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego podlega umorzeniu.
W związku z powyższym, na mocy art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 60 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.