Uzasadnienie
Sygn. II SA/Rz 727/09
Postanowieniem z dnia 24.11.2009 r. sygn. II SA/Rz 727/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie (dalej WSA) przyznał S. G. prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata. WSA na mocy wyroku z 8.04.2010 r. sygn. II SA/Rz 727/09 oddalił skargę S. G. na decyzję Kierownika Urzędu do spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych.
Wyznaczony przez Radę i umocowany przez stronę adwokat B. W. w piśmie z 20.05.2010 r. wniosła o przyznanie wynagrodzenia za wykonanie nieopłaconej pomocy prawnej stronie skarżącej przed sądem pierwszej i drugiej instancji. W treści wniosku zostało zawarte oświadczenie o tym, iż pomoc prawna nie została opłacona w całości jak i w części przez stronę skarżącą. Do wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej załączono opinię o braków podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wymienionego wyżej wyroku WSA.
Wyznaczony adwokat ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.; dalej zwana p.p.s.a.).
Koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, ponoszone przez Skarb Państwa zostały uregulowane przepisami rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), dalej zwane rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości.
Stosownie do treści przepisu § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują:
- 1) opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5 oraz
- 2) niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata.
Stawki minimalne, o których mowa w powołanej wyżej regulacji określa natomiast § 18 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości. W niniejszej sprawie stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji 240 zł zaś z tytułu sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej 120 zł. Wskazane wysokości wynikają bezpośrednio z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b tego rozporządzenia. Adwokat prowadził sprawę przed wydaniem przez WSA orzeczenia kończącego postępowanie.
Praca adwokata w niniejszej sprawie polegała na zapoznaniu się z aktami sądowymi i administracyjnymi sprawy oraz wyrokiem kończącym postępowanie przed Sądem pierwszej instancji. Ponadto adwokat sporządził opinię o braku podstaw do kwestionowania wyroku WSA za pomocą skargi kasacyjnej.
Biorąc pod uwagę nakład pracy adwokata ustanowionego z urzędu, referendarz WSA przyznaje adwokatowi od Skarbu Państwa kwotę 360 zł, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej na podstawie art. 250, art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a., § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b oraz § 19 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości. Opłata o tej wysokości jest należna za prowadzenie sprawy do wydania wyroku oraz za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Opłata w wysokości 360 zł, podlega podwyższeniu zgodnie z § 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości o stawkę podatku od towarów i usług, czyli o 22 % ustalonej kwoty wynagrodzenia. Zwrotowi podlegają także wydatki poniesione przez adwokata w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Do tych wydatków należy zaliczyć opłatę skarbową z tytułu udzielenia pełnomocnictwa w wysokości 17 zł oraz opłatę kancelaryjną w wysokości 100 zł, poniesioną z powodu wydania odpisu wyroku WSA wraz z uzasadnieniem.
W powyższy sposób koszty udzielonej pomocy prawnej zostały ustalone na łączną kwotę 556,2 zł.