Uzasadnienie
Przedmiotem skargi M. K. jest wydana na podstawie art. 10 ust. 7 pkt 2, art. 33 ust. 4 pkt 7 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2008 r., Nr 69 poz. 415 ze zm.) oraz art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98 poz. 1071 ze zm.) decyzja Wojewody z dnia [...] maja 2011 r. Nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Starosty Powiatu z dnia [...] lutego 2011r. znak [...] orzekającą o pozbawieniu skarżącej statusu bezrobotnego z dniem [...] października 2010r.
Powyższa decyzja Wojewody z dnia [...] maja 2011r. została doręczona pełnomocnikowi M. K. – adwokatowi E. U. (zgodnie z zalegającym w aktach administracyjnym pełnomocnictwem) w dniu 27 maja 2011r. (dowód doręczenia – k. 68 akt administracyjnych organu II instancji).
Decyzja zawierała pouczenie o możliwości jej zaskarżenia, poprzez wniesienie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, za pośrednictwem Wojewody, w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia.
Skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na wyżej wymienioną decyzję złożyła M. K. w dniu 27 czerwca 2011r. (data nadania w Urzędzie Pocztowym – k. 8 akt sądowych).
Następnie została ona przekazana w dniu 30 czerwca 2011r. przez Sąd do Wojewody (data nadania w Urzędzie Pocztowym – k. 69 akt administracyjnych organu II instancji).
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej odrzucenie jako wniesionej po upływie terminu. Wobec odebrania decyzji przez pełnomocnika skarżącej w dniu 27 maja 2011r., termin do jej wniesienie upływał 26 czerwca 2011r. (niedziela), a zatem stosownie do art. 83 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) – określanej dalej jako P.p.s.a. w przedmiotowej sprawie termin do wniesienia skargi upływał z końcem dnia 27 czerwca 2011r. Mimo pouczenia zawartego w decyzji o obowiązku wniesienia skargi za pośrednictwem organu, M. K. skierowała ją bezpośrednio do Sądu. Z załączonej do skargi koperty, w której WSA w Rzeszowie przesłał skargę do Wojewody wynika, że Sąd przedmiotową skargę nadał w urzędzie pocztowym w dniu 30 czerwca 2011r. tj. po upływie ustawowego terminu do jej wniesienia, co uzasadnia jej odrzucenie.
W razie nieuwzględnienia wniosku o odrzucenie Wojewoda wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 53 § 1 P.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Stosownie zaś do art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego, sąd ten powinien ją przekazać do właściwego organu administracji publicznej. W takiej sytuacji dla dochowania terminu wniesienia skargi decydująca jest data jej nadania przez sąd administracyjny w urzędzie pocztowym na adres właściwego organu. (por. post. WSA w Warszawie z dnia 22.05.2006r., sygn. akt III SA/Wa 1413/2006, LexPolonica nr 1295358). Wyjątki od pośredniego wnoszenia skargi do sądu administracyjnego mogą przewidywać jedynie odrębne ustawy.
Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, stwierdzić należy, iż skarga M. K. wniesiona została z uchybieniem terminu.
W niniejszej sprawie zaskarżona decyzja Wojewody z dnia [...] maja 2011r., zawierająca prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie wniesienia skargi do WSA w Rzeszowie, została doręczona pełnomocnikowi skarżącej – adw. E. U. w dniu 27 maja 2011r. (dowód doręczenia – k. 68 akt administracyjnych organu II instancji), zatem termin do wniesienia skargi upływał w dniu 26 czerwca 2011r. (niedziela).
Ponieważ ostatni dzień terminu do wniesienia przez skarżącą skargi wypadał w dzień ustawowo wolny od pracy tj. w niedzielę - 26 czerwca 2011 r., dlatego też z uwagi na brzmienie art. 83 § 2 P.p.s.a., który nakazuje przesunięcie ostatniego dnia terminu przypadającego na dzień wolny od pracy na następny dzień, ostatnim dniem terminu na złożenie skargi w niniejszej sprawie był poniedziałek 27 czerwca 2011 r.
W przedmiotowej sprawie bezspornym jest, że M. K. skargę, bezpośrednio złożoną do WSA w Rzeszowie nadała w urzędzie pocztowym w dniu 27 czerwca 2011 r. Skarga ta przesłana została przez Sąd do Wojewody w dniu 30 czerwca 2011r. (data nadania skargi przez Sąd w urzędzie pocztowym na adres właściwego organu – k. 69 akt administracyjnych organu II instancji).
Jak wyższej wskazano do zachowania terminu do wniesienia skargi, o którym mowa w art. 53 § 1 P.p.s.a. koniecznym jest, aby przed jego upływem pismo zostało skierowane do organu.
Z zestawienia powyższych dat wynika, że w niniejszej sprawie skarga została wniesiona po upływie ustawowego terminu przewidzianego w art. 53 § 1 P.p.s.a. M. K. nie złożyła także wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., wniesienie skargi po terminie skutkuje odrzuceniem skargi, przy czym bez wpływu na treść mającego zapaść rozstrzygnięcia, pozostaje kwestia wielkości opóźnienia.
Mając na uwadze powyższe względy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia i skargę odrzucił.