Uzasadnienie
Sygn. II SA/Rz 732/11
I. Postanowieniem z dnia 8.12.2010 r., sygn. akt II SA/Rz 732/11 referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (dalej WSA) przyznał skarżącemu S. M. prawo pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego (karta akt sądowych nr 51).
Wyznaczona przez Dziekana Okręgowej Izby Radców Prawnych radca prawny J. W. w swym piśmie dnia 1.02.2012 r., zawarła opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia WSA o odrzuceniu skargi S. M. Natomiast w piśmie z 2.02.2011 r. wniosła o przyznanie wynagrodzenia za wykonanie nieopłaconej pomocy prawnej stronie skarżącej. W treści złożonego do Sądu wniosku zostało zawarte oświadczenie o tym, iż pomoc prawna nie została opłacona ani w całości ani w części przez stronę korzystającą z prawa pomocy.
II. Wyznaczony przez organ samorządu radcowskiego radca prawny ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.; dalej zwana p.p.s.a.). Koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę ustanowionego z urzędu, ponoszone przez Skarb Państwa zostały uregulowane przepisami rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1349; dalej zwane rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości).
Stosownie do treści przepisu § 15 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują:
- 1) opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5 oraz
- 2) niezbędne, udokumentowane wydatki radcy prawnego.
Stawki minimalne, o których mowa w powołanej wyżej regulacji określa natomiast § 14 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości. W niniejszej sprawie stawka minimalna wynosi 180 zł, co wynika z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c, pkt 2 lit. b tego rozporządzenia.
Praca pełnomocnika polegała na zapoznaniu się z aktami sądowymi i administracyjnymi sprawy oraz orzeczeniem kończącym postępowanie przed Sądem pierwszej instancji. Na tej podstawie radca prawny sporządził opinię o braku podstaw do kwestionowania postanowienia WSA za pomocą skargi kasacyjnej. Biorąc pod uwagę nakład pracy radcy prawnego ustanowionego z urzędu, referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie przyznaje wnioskodawczyni od Skarbu Państwa kwotę 180 zł, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej na podstawie art. 250, art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a., § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c, pkt 2 lit. b oraz § 15 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości.
Ustalona w powyższy sposób opłata podlega podwyższeniu zgodnie z § 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości o stawkę podatku od towarów i usług, czyli o 23 % ustalonej kwoty wynagrodzenia.
W opisany sposób koszty nieopłaconej pomocy prawnej zostały ustalone na łączną kwotę 221,4 zł.