Uzasadnienie
Przedmiotem skargi J. B. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2013 r., nr [...], w przedmiocie odmowy przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego.
W dniu 2 czerwca 2014 r. skarżący nadał w urzędzie pocztowym do Sądu pismo w którym zwrócił się o pilne i bezzwłoczne umorzenie postępowania w niniejszej sprawie i doręczenie mu postanowienia o umorzeniu. Zwrócił uwagę, że brak takiego postanowienia blokuje mu wypłatę świadczenia, przywróconego zgodnie z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje;
Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; zwana dalej P.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie to wiąże sąd. Jedynie w przypadku, gdyby cofnięcie skargi zmierzało do obejścia prawa lub powodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, Sąd jest zobligowany do uznania tej czynności za niedopuszczalną.
Zgodnie z art. 161 _@POCZ@__@KON@_§ 1 pkt 1 P.ps.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania _@KON@_ jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
Wprawdzie skarżący nie zawarł wyraźnego oświadczenie o tym, że cofa skargę w niniejszej sprawie. To jednak nie budzi wątpliwości Sądu, że jego wolą jest zakończenie postępowania w przedmiotowej sprawie, poprzez umorzenie postępowania sądowego. W związku z tym należy uznać, że skarżący w istocie, domaga się cofnięcia skargi (na obecnym etapie sprawy tylko cofnięcie skargi może spowodować umorzenie postępowania sądowego).
W rozpatrywanej sprawie nie zachodzą ustawowe przesłanki wyłączające skuteczność oświadczenia skarżącego o cofnięciu skargi.
W związku z powyższym, na podstawie art. 60 w związku z art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a., postępowanie sądowe należało umorzyć.