Uzasadnienie
W niniejszej sprawie Skarżący od początku postępowania sądowoadministracyjnego był reprezentowany przez fachowego pełnomocnika. Do pełnomocnika skierowano wezwanie do uzupełnienia braku skargi w postaci uiszczenia wpisu. Powyższe wezwanie pełnomocnik odebrał osobiście w dniu 6 lipca 2017 r. w związku z czym termin do jego uzupełnienia upływał w dniu 13 lipca 2017 r. W dniu 1 sierpnia 2017 r. J. K. opłacił wpis, a pełnomocnik złożył wniosek o przywrócenie terminu do jego uiszczenia.
We wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi pełnomocnik Skarżącego wskazuje, że strona nie dokonała czynności w terminie bez swojej winy ponieważ w wyznaczonym terminie nie była obecna z powodu nagłego wyjazdu w sprawach osobistych, a stosunek wewnętrzny pełnomocnictwa nie obejmował uiszczenia za stronę wpisu. Bezpośrednio po ustaniu przeszkody, co nastąpiło w dniu 31 lipca 2017 r., tj. w dniu 1 sierpnia 2017 r. został uzupełniony brak – strona uiściła wpis od skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Wniosek jest bezzasadny.
W świetle unormowań art. 87 oraz art. 86 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369; dalej: "P.p.s.a.") uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: (1) strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu; (2) wniosek ten zostanie wniesiony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu; (3) jednocześnie z wniesieniem wniosku zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin (w tym przypadku uiszczenie wpisu od skargi); (4) we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu; (5) powstaną ujemne dla strony skutki w zakresie postępowania sądowego (art. 86 §2 P.p.s.a.).
W ocenie Sądu Skarżący nie wykazał przesłanek, które uprawdopodabniałyby brak jego winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu od skargi.
Jak wskazano Skarżący jest reprezentowany przez zawodowego pełnomocnika.
W orzecznictwie sądów administracyjnych oraz Sądu Najwyższego ugruntowany jest pogląd, że za błędy i zaniechania pełnomocnika odpowiedzialność ponosi jego mocodawca (por. uzasadnienie uchwały SN z dnia 18 września 1992 r., III CZP 112/92, publ. OSNC z 1993 r. Nr 5, poz. 75 - akceptowanej przez J. Gudowskiego (w:) Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz, Warszawa 2006 r., t. 1, s. 240, uw. 8).
W aktach sprawy znajduje się dołączone do skargi udzielone przez Skarżącego pełnomocnictwo do reprezentowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Rzeszowie. Jest to pełnomocnictwo ogólne do reprezentowania w sprawie. W związku z powyższym wezwanie do uiszczenia wpisu, prawidłowo skierowano do pełnomocnika –art. 67 § 5 P.p.s.a.
Stosunek wewnętrzny pełnomocnictwa, na jaki powołuje się pełnomocnik, nie zmienia skuteczności skierowanego do pełnomocnika wezwania. Może on jedynie wywoływać skutki pomiędzy pełnomocnikiem, a mocodawcą i być podstawą ewentualnych wzajemnych roszczeń co do realizacji obowiązków.
Nie zostało w żaden sposób uprawdopodobnione, że uchybienie terminu spowodowane zostało nagłym wyjazdem Skarżącego, choć w ocenie Sądu okoliczność ta i tak pozostaje bez znaczenia dla rozpoznania wniosku. Zdaniem bowiem Sądu w przypadku występowania pełnomocnika po stronie Skarżącego, pełnomocnik może zasłaniać się okolicznościami leżącymi po stronie mocodawcy wyłącznie wówczas, gdy dotyczy to sytuacji, w której wykonanie wezwania nie jest możliwe bez kontaktu z mocodawcą. Z taką sytuacją nie mieliśmy do czynienia w sprawie. Uiszczenie wpisu od skargi, którego dotyczy wniosek o przywrócenie terminu, nie należy bowiem do tego rodzaju czynności, a wewnętrzny stosunek pomiędzy mocodawcą a pełnomocnikiem, o czym była mowa wcześniej nie znosi skutku bezskutecznego upływu terminu do jego realizacji względem Skarżącego.
Z tych przyczyn Sąd odmówił przywrócenia terminu na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a.