Uzasadnienie
H. G. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2010r. znak: [...] stwierdzające uchybienie przez wyżej wymienionego terminu do wniesienia odwołania od decyzji Burmistrza [...] z dnia [...] kwietnia 2010r. znak: [...] o ustaleniu dla A. P. oraz M. P. warunków zabudowy dla zmiany sposobu użytkowania części gospodarczej w budynku gospodarczo-garażowym na budynek mieszkalny na działce nr ewid. [...] obr.[...], położonej przy ul. S. w D. Wobec braków skargi wezwano składającego ją do ich usunięcia przez uiszczenie kwoty 100 zł tytułem wpisu oraz przedłożenie 6 egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych. Równocześnie wskazano termin 7 dni na wykonanie wezwania oraz rygor mający zastosowanie w razie nieuczynienia zadość temu wezwaniu w postaci odrzucenia skargi.
Wezwanie to doręczone zostało skarżącemu w dniu 19 sierpnia 2010r., o czym świadczy zwrotne potwierdzenie jego odbioru przez adresata.
W dniu 23 sierpnia 2010r. H. G. uiścił wpis.
Termin do zastosowania się do treści wezwania w zakresie przedłożenia odpisów skargi upłynął bezskutecznie z dniem 26 sierpnia 2010r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), określanej następnie jako P.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wymogiem takim zgodnie z art. 47 P.p.s.a. jest obowiązek dołączenia do skargi odpowiedniej ilości jej odpisów celem doręczenia ich uczestnikom postępowania.
Konsekwencją procesową braku przedłożenia odpisów skargi, mimo stosownego wezwania w tym przedmiocie jest konieczność odrzucenia takiej skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, iż skarga H. G. podlega odrzuceniu. Wyżej wymieniony nie nadesłał bowiem do tut. Sądu 6 jej egzemplarzy, pomimo, iż był wezwany do dokonania tej czynności wraz z pouczeniem, iż brak jej podjęcia skutkować będzie odrzuceniem jego skargi.
W zaistniałej sytuacji orzeczono jak w sentencji w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 i § 3w zw. z art. 47 P.p.s.a.
Podstawę rozstrzygnięcia o zwrocie wpisu stanowi art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a.