Uzasadnienie
Skarżący J. C. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (dalej WSA) o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od całości kosztów sądowych (zwolnienie od opłat i wydatków sądowych). Wniosek ten złożono do sprawy o sygn. akt II SA/Rz 75/13, dotyczącej skargi wyżej wymienionego na decyzję wydaną w sprawie przekwalifikowania gruntu rolnego na leśny. Należy zauważyć, iż sprawa o sygn. II SA/Rz 75/13 nie została zakończona przed WSA. Wniesienie skargi sądowoadministracyjnej wiąże się dla wnioskodawcy z obowiązkiem uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł.
Sytuacja majątkowa strony została w całości przedstawiona w treści urzędowego formularza PPF. Wobec tego istnieją podstawy do rozpoznania żądania strony bez potrzeby prowadzenia dodatkowego postępowania wyjaśniającego. Z treści złożonego wniosku PPF wynika, że J. C. prowadzi w L. wraz ze swym synem dwuosobowe gospodarstwo domowe. Rodzina zamieszkuje w mieszkaniu o pow. 50 m². Zarówno J. C. oraz jego syn K. C. są osobami bezrobotnym, co potwierdzają załączone do wniosku PPF stosowne zaświadczenia z urzędu pracy. Wymienieni wyżej z tytułu bezrobocia nie pobierają zasiłku. W uzasadnieniu wniosku skarżący podkreślił, że kwota wpisu sądowego w wysokości 200 zł przekracza jego możliwości majątkowe. Strona utrzymuje się z prac dorywczych, które przynoszą niewielkie dochody. Pozwalają one na pokrycie niezbędnych potrzeb życiowych. Na majątek wnioskodawcy składa się oprócz mieszkania nieruchomość rolna o pow. 1.03 ha. Ponadto strona jest współwłaścicielem budynku gospodarczego o pow. 250 m².
Stwierdzono, co następuje:
Wniosek strony skarżącej dotyczy wyłącznie zwolnienia od kosztów sądowych. Ze względu na tak zakreślone granice wniosku, strona powinna udowodnić, że poniesienie kosztów sądowych w postaci opłat sądowych i wydatków sądowych, spowoduje znaczne obniżenie warunków egzystencji. Według treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., nr 270 ze zm.;, zwana dalej P.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym jest możliwe, jeżeli strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych bez uszczerbku na poziomie utrzymania koniecznego.
W aktualnej sytuacji procesowej, w jakiej znajduje się osoba wnioskująca o prawo pomocy, koszty sądowe obejmują wpis sądowy w wysokości 200 zł. Nie sposób pominąć, że oprócz tej kwoty strona może na kolejnych etapach zostać zobowiązana do uiszczenia wpisów należnych z tytułu wniesienia zażalenia, skargi kasacyjnej czy opłaty kancelaryjnej z tytułu sporządzenia uzasadnienia wyroku WSA.
Skarżący nie posiada zasobów majątkowych dających szanse na uiszczenie pełnej kwoty wpisu sądowego jak i pozostałych ciężarów finansowych (opłat i wydatków sądowych) prowadzonej sprawy. Członkowie gospodarstwa domowego są ludźmi bezrobotnymi. Dlatego wyjaśnienia strony o utrzymywaniu się wyłącznie z prac dorywczych należy uznać za wiarygodne. Środki pochodzące z takich źródeł utrzymania nie są zwykle wysokie, przez co mogą wystarczyć tylko do zaspokojenia potrzeb natury elementarnej. Członkowie gospodarstwa domowego nie posiadają przedmiotów przynoszących wymierne korzyści finansowe. Strona posiada nieruchomość rolną, jednakże trudno przypuszczać, aby dochody z niej mogły wystarczyć na pokrycie niezbędnych potrzeb rodziny. Na obniżenie zdolności finansowej rodziny wpływa także i fakt urodzin dziecka syna skarżącego. Z tych powodów należy przyjąć, że strona wnioskująca nie posiada nawet minimalnej zdolności zaoszczędzenia środków pieniężnych. Ponieważ o kontynuowaniu postępowania sądowego nie mogą decydować wyłącznie posiadane przez wnioskodawcę zasoby dochodowe i majątkowe, skarżącego J. C. należy zwolnić od kosztów sądowych w całości.
Z przedstawionych powodów orzeczono o przyznaniu prawa pomocy w całości poprzez zastosowanie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a.