Uzasadnienie
J. W. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie zasiłku celowego zawarła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Następnie, podtrzymała to żądanie na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy (PPF). Podniosła w nim, że prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku związanego z tym statusem. Od nikogo nie otrzymuje pomocy, dlatego też zmuszona jest do korzystania ze środków pomocy społecznej; aktualnie z tego tytułu pobiera kwotę 275 zł jako zasiłek okresowy, za którą nabywa żywność. Dodatkowo korzysta także z posiłków wydawanych w "kuchni dla ubogich". Strona nie posiada jakiegokolwiek majątku.
Prawo pomocy to instytucja stanowiąca wyjątek od zasady, że strony postępowania sądowego obowiązane są do ponoszenia jego kosztów, wyrażonej w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.". Ma ona zapewnić realizację, zagwarantowanego w Konstytucji RP, prawa do sądu osobom, które własnym staraniem nie są w stanie sfinansować swojego udziału w postępowaniu sądowym. Ze względu na fakt, że w myśl art. 239 pkt 1 lit. a P.p.s.a. osoby skarżące działanie organu administracji publicznej w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej zwolnione są od ponoszenia kosztów sądowych, to żądanie J. W. podlega rozpoznaniu tylko w części odnoszącej się do ustanowienia adwokata. Zgodnie z treścią art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., przesłanką przyznania częściowego prawa pomocy jest sytuacja niemożności poniesienia pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższego spoczywa na wnioskodawcy.
W świetle powyższego nie budzi wątpliwości potrzeba udzielenia skarżącej wsparcia ze środków Skarbu Państwa. Jest ona bowiem osobą bezrobotną, której jedynym dochodem są środki uzyskiwane z pomocy społecznej. Obecnie uzyskuje z tego tytułu zasiłek okresowy w kwocie 275 zł, za którą to kwotę kupuje żywność. Ponadto, otrzymuje także posiłki w "kuchni dla ubogich". Skoro więc wnioskodawczyni nie jest w stanie z uzyskiwanego dochodu zaspokoić swoich podstawowych potrzeb, a jednocześnie nie ma ona żadnego majątku, to koniecznym jest uwzględnienie jej żądania i ustanowienie dla niej adwokata, którego wynagrodzenia nie mogłaby sama pokryć.
O powyższym orzeczono na podstawie art. 258 § 1, § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.