Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 24 lutego 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę M. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie zasiłku celowego.
Postanowieniem referendarza sądowego tut. Sądu z dnia 29 marca 2016 r. ustanowiony został dla skarżącego radca prawny, którego w osobie M. S. wyznaczyła Okręgowa Izba Radców Prawnych w [...], o czym poinformowała Sąd w piśmie z dnia 2 maja 2016 r.
W dniu 18 maja 2016 r. wpłynęła do tut. Sądu opinia radcy prawnego M. S. o braku podstaw do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej od wskazanego na wstępie wyroku. Jednocześnie wymieniona pełnomocnik wniosła o przyznanie z tego tytułu kosztów udzielonej z urzędu pomocy prawnej. Oświadczyła, że nie zostały one przez skarżącego opłacone w całości, jak też w części.
Wobec wątpliwości, czy przedmiotowa opinia została doręczona stronie skarżącej wezwano pełnomocnika do wykazania względnie oświadczenia, że czynności takiej dokonała.
W dniu 10 czerwca 2016 r. M. S. przedłożyła kopię skierowanego do M. M. pisma informującego o sporządzeniu wskazanej wyżej opinii, jak też dowód nadania tej ostatniej na adres strony w dniu 17 maja 2016 r.
Stosownie do art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej w dalszej części "P.p.s.a.", wyznaczony w ramach instytucji prawa pomocy radca prawny uprawniony jest do otrzymania stosownego wynagrodzenia, którego zasady przyznawania określa obecnie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. poz. 1805), które weszło w życie z dniem 1 stycznia 2016r. Niniejsza sprawa została jednak wszczęta jeszcze pod rządem poprzednio obowiązującej regulacji w tym zakresie tj. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 poz. 461), określanego dalej jako "rozporządzenie z 2002 r.".
W świetle § 22 "nowego" rozporządzenia, do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem jego wejścia w życie stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Z uwagi więc na brzmienie tego ostatniego przepisu i fakt, że nie doszło w niniejszej sprawie do wszczęcia kolejnej instancji sądowej zastosowanie w niej znajduje wskazane wyżej rozporządzenie z 2002 r.
Wedle § 15 pkt 1 tego aktu, koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują _@POCZ@__@KON@opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-4. Stawką minimalną w postępowaniu przed sądami administracyjnymi _@POCZ@__@KONw pierwszej instancji w tzw. innej sprawie (tzn. takiej, której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna oraz nie dotyczącej skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego) jest 240 zł - § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia (zawarty w rozdziale 4).
Natomiast stawką za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej jest 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji (jak w sprawie niniejszej, gdzie pełnomocnik ustanowiony i wyznaczony został już po wydaniu w sprawie wyroku) - 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł, na co wskazuje § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b rozporządzenia z 2002 r.
Poza tym, w myśl § 2 ust. 3 rozporządzenia z 2002 r., w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłatę za czynności radcy prawnego z tytułu zastępstwa prawnego sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
Biorąc powyższe pod uwagę, przyznano radcy prawnemu M. S. z tytułu udzielonej stronie skarżącej z urzędu pomocy prawnej w postaci sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – kwotę 221,40 zł tj. opłatę w wysokości 180 zł powiększoną o stawkę podatku VAT tj. 41,40 zł.
Orzeczenie niniejsze wydano na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 w zw. z art. 250 P.p.s.a. oraz § 15 pkt 1, § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b, § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c i § 2 ust. 3 rozporządzenia z 2002 r.