Uzasadnienie
Przedmiotem skargi jest decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego nr: [...] z [...] września 2008 roku, który po rozpatrzeniu odwołania U. i A. W., utrzymał w mocy decyzję Starosty z dnia [...] czerwca 2008 roku nr [...] w przedmiocie wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków.
W podstawie prawnej decyzji organ wskazał przepis art. 138 § 1 pkt.1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) określanej dalej jako k.p.a., art. 20 ust.1 pkt.2, art. 22, art. 24 ust.1 ustawy z 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2005 r. Nr 240, poz. 2027) oraz pkt. 1.5 i 3.3 załącznika nr 6 do rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38 poz. 454).
W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, iż postępowanie wszczęto na skutek skierowanego do Starosty Powiatowego pisma Wójta Gminy z 6 grudnia 2007 r. o zaktualizowanie dokumentacji ewidencyjnej i usunięcie rozbieżności między treścią ewidencji z stanem faktycznym na działkach nr 3 i 4 stanowiących własność Skarbu Państwa, w użytkowaniu wieczystym U. i A. W. oraz na działce nr 5 stanowiącej własność wyżej wymienionych.
Starosta wskazaną wyżej decyzją z [...] czerwca 2008 roku wprowadził zmiany w części opisowej operatu ewidencji gruntów obrębu B., gmina S. w jednostce rejestrowej nr [...] poprzez zmianę funkcji budynków znajdujących się na działce nr 5 z mieszkalnych na inne. Powyższe oparto o operat pomiarowy z dnia 20 listopada 2004, protokół rozprawy administracyjnej na gruncie z 3 czerwca 2008 oraz o opinię rzeczoznawcy budowlanego załączoną przez Urząd Gminy.
Odwołanie od tej decyzji złożyli U. i A. W., kwestionując zasadność przedmiotowej zmiany.
Po dokonaniu analizy materiału zebranego w sprawie, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego uznał iż rozstrzygnięcie organu I instancji odpowiada prawu, w szczególności jest zgodne z treścią pkt. 3.3 załącznika nr 6 do rozporządzenia z 29 marca 2001 roku. Powołany przepis stanowi, iż do innych terenów zabudowanych zalicza się grunty zajęte pod budynki i urządzenia związane z administracją, służbą zdrowia, handlem, kultem religijnym, rzemiosłem, usługami, nauką, oświatą, kulturą i sztuką, wypoczynkiem, łącznością itp. Zdaniem organu odwoławczego, nie można uznać,że zabudowania kempingowe na działce nr 5, których funkcja ma wyłącznie charakter letniskowo – wypoczynkowy odpowiadają opisowi użytku gruntowego – grunty rolne zabudowane, opisanego w pkt. 1.5 wspomnianego załącznika, wedle którego użytek taki stanowią: grunty zajęte pod budynki mieszkalne oraz inne budynki i urządzenia budowlane służące produkcji rolniczej.
Powyższy opis użytku gruntowego można, w ocenie organu, uznać za prawidłowy jedynie w odniesieniu do istniejącego konturu B/PsIV na sąsiadującej działce nr 4, którego zabudowanie ma charakter mieszkalny, pomimo, że w ramach tego konturu ciągi komunikacyjne służą także obsłudze ośrodka wypoczynkowego.
Konkludując, organ odwoławczy stwierdził, że skarżona decyzja Starosty stanowi korektę błędu w części opisowej operatu ewidencji gruntów i budynków obrębu B. odnośnie działki nr 5 i dlatego należy uznać ją za prawidłową.
Z decyzją organu II instancji nie zgodzili się U. i A. W., składając na nią skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie i zarzucając obrazę przepisów: art. 20 i 54 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz § 1, 65 i 68 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 roku poprzez wprowadzenie nieuzasadnionych zmian do operatu ewidencji gruntów i budynków. W związku z powyższym wnieśli o uchylenie tak zaskarżonej decyzji, jak też poprzedzającej ją decyzji Starosty z dnia [...] czerwca 2008 roku.
W uzasadnieniu podnieśli, iż w 2001 roku nabyli od Skarbu Państwa nieruchomość wraz z domkami mieszkalnymi typu Brda, Brda II, Chata Góralska, domkami kempingowymi, budynkiem socjalnym, świetlicą, domem murowanym i domem gospodarczym znajdujących się na działkach nr 4 i 5. Ich zdaniem, dokonanie zmian w operacie nastąpiło jedynie na "życzenie Wójta Gminy [...] i znikomej wartości opinii rzeczoznawcy budowlanego". Poza tym przedmiotowe zmiany wprowadzają kolejną niezgodność, bowiem ewentualna zmiana powinna wskazywać na symbol "B" gruntów.
Odpowiadając na skargę, organ wniósł o jej oddalenie i przestawił tożsamą argumentację z tą zawartą w uzasadnieniu kwestionowanej decyzji. Dodatkowo wskazał, że w przypadku terenów zabudowanych zapis w ewidencji gruntów i budynków dotyczący danego użytku gruntowego powinien być zawsze tożsamy z funkcją istniejących w nim budynków zapisaną w kartotece budynków. Jeśli więc zabudowanie ma charakter mieszkalny o symbolu B, to oznaczenie to dotyczy nie tylko budynku, ale także terenu przyległego, niezbędnie z nim związanego, tworzącego całościowy kontur użytku gruntowego. Wskazał, że skarżący nie kwestionowali do tej pory w przypadku działki nr 5 dotychczasowego zapisu w ewidencji odnośnie konturu o symbolu Bi do momentu prawidłowego ujednolicenia oznaczenia funkcji użytkowej tego konturu z funkcją usytuowanych na nim budynków w części opisowej operatu ewidencji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Stosownie do przepisu art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku – Prawo o ustroju sądów administracyjnych / Dz. U. nr 153 poz. 1269 z 2002 roku / sądy te sprawują w zakresie swej działalności kontrolę pod względem zgodności z prawem jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres tej kontroli wyznacza przepis art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. Nr 153 poz.1270 z 2002 roku / zwanej dalej P.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszeń prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, których dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne do końcowego jej załatwienia.
W myśl przepisu art. 145 P.p.s.a. Sąd obowiązany jest do uchylenia decyzji lub stwierdzenia jej nieważności ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięta jest naruszeniem prawa w sposób dający podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy lub jeśli zachodzą przyczyny określone w przepisie art. 156 k.p.a. lub innych przepisach.
Przedmiot kontroli w powyższym zakresie stanowi decyzja utrzymująca decyzję organu I instancji, wprowadzająca w jednostce rejestrowej nr [...],w części opisowej operatu ewidencji gruntów i budynków obrębu B. gmina S., zmianę funkcji budynków położonych na działce nr 5.
Postępowanie zakończone zaskarżoną decyzją i utrzymaną przez nią w mocy decyzją Starosty, poprzedzone było postępowaniem wszczętym na wniosek U. i A. W., zakończonym decyzją z [...] grudnia 2004 roku [...] Starosty, który uwzględniając wniosek, wprowadził w części opisowej i kartograficznej ewidencji zmianę polegającą na wpisaniu w działce nr 5 wpisu użytku gruntowego/ Bi/ w miejsce użytku gruntowego/ Bz/. Decyzja nie została zaskarżona i w dniu 29 grudnia 2004 stała się ostateczna. Podział użytków gruntowych na grupy wprowadza § 67 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z 29 marca 2001 roku w sprawie ewidencji gruntów i budynków / Dz. U. Nr 38 poz. 454 z 2001 ze zm./. Jedną z grup stanowią użytki rolne wymienione w § 68 rozporządzenia. Dzielą się one na grunty orne, grunty leśne oraz zadrzewione, grunty zabudowane i zurbanizowane oraz grunty pod wodami. Grunty zabudowane i zurbanizowane wymienia § 68 ust.3 i dzielą się one m.in. na tereny mieszkaniowe oznaczone symbolem B, inne tereny zabudowane oznaczone symbolem Bi oraz tereny rekreacyjno – wypoczynkowe oznaczone symbolem Bz.
Zgodnie z § 68 ust. 6 zaliczanie gruntów do poszczególnych użytków gruntowych określa załącznik nr 6 do rozporządzenia. Przechodząc na grunt rozpatrywanej sprawy – działka nr 5 pierwotnie oznaczona była symbolem Bz/ tereny rekreacyjno – wypoczynkowe/ Zgodnie z załącznikiem nr 6 pkt.3.5 do terenów rekreacyjno – wypoczynkowych zalicza się niezajęte pod budynki a) tereny ośrodków wypoczynkowych, tereny zabaw dziecięcych, plaże, urządzone parki, skwery, zieleńce, b) tereny o charakterze zabytkowym: ruiny zamków, grodziska, kurhany, pomniki przyrody, c) tereny sportowe, stadiony, boiska sportowe, skocznie narciarskie, tory saneczkowe, strzelnice sportowe, kąpieliska itp, d) tereny spełniające funkcje rozrywkowe, lunaparki, wesołe miasteczka itp., e) ogrody zoologiczne i botaniczne, f) tereny zieleni nieurządzonej niezaliczone do lasów oraz gruntów zadrzewionych i zakrzewionych. Pkt. 3.3 załącznika określa pojęcie "innych terenów zabudowanych" / Bi /, do których zalicza się grunty zajęte pod budynki i urządzenia związane z administracją, służbą zdrowia, handlem, kultem religijnym, rzemiosłem, usługami, nauką, oświatą, kulturą i sztuką, wypoczynkiem,....
Jak wskazano wyżej, na wniosek U. i A. W., w decyzji z [...] grudnia 2004 działka nr 5 oznaczona została symbolem Bi. Jak ustalono w postępowaniu – działka ta zabudowana jest domkami kempingowymi, zatem zakwalifikowanie jej do kategorii Bi / grunty zajęte pod budynki związane z wypoczynkiem / organ uznał za prawidłowe, a nadto – było zgodne z wnioskiem.
W związku z ustalaniem zobowiązania podatkowego od nieruchomości za rok 2007 Wójt Gminy zwrócił się w dniu 6 grudnia 2007 do Starosty Powiatowego o zaktualizowanie dokumentacji ewidencyjnej działki nr 5.W postępowaniu wszczętym z urzędu organ ustalił, że U. i A. W. są również właścicielami sąsiedniej działki nr 4, zabudowanej – obok domków kempingowych – domem mieszkalnym, która to okoliczność przesądza o mieszkalnej funkcji tej działki. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ wskazał, że do gruntów rolnych zabudowanych, stanowiących własność osób będących płatnikami podatku rolnego zalicza się, zgodnie z pkt.1,5 załącznika nr 6 – grunty zajęte pod budynki mieszkalne oraz inne budynki i urządzenia budowlane służące produkcji rolniczej.
Sąd podziela stanowisko organu, że w świetle tego przepisu, rodzaj zabudowy działki nr 5 nie pozwala na zakwalifikowanie jej do gruntów rolnych zabudowanych, bowiem domki kempingowe wykorzystywane w porze letniej nie są ani budynkami mieszkalnymi, ani nie służą do produkcji rolnej. W rozpatrywanej sprawie istniała niezgodność pomiędzy dokonaną, decyzją z [...] grudnia 2004 roku, zmianą użytku rolnego, a funkcją budynków istniejących na działce nr 5, bowiem w części opisowej operatu określone były jako mieszkalne, podczas gdy w faktycznie są letniskowo – wypoczynkowe. Tę rozbieżność koryguje w sposób prawidłowy zaskarżona decyzja i jest ona zgodna z klasyfikacją gruntów rolnych określoną w rozporządzeniu.
Zaskarżona decyzja wskazuje w podstawie prawnej przepisy rozdziału 4 ustawy z dnia 17 maja 1989 roku – Prawo geodezyjne i kartograficzne. / Dz. U. z 2005 r. nr 240 poz.2027/, odnoszące się do ewidencji gruntów. Zgodnie z tymi przepisami, ewidencja gruntów jest zbiorem informacji o gruntach i budynkach, które stanowią podstawę planowania przestrzennego, wymiaru podatków i świadczeń, oznaczenia nieruchomości w księgach wieczystych, statystyki publicznej i gospodarki nieruchomościami. Odnośnie gruntów – zawiera ona informacje o ich położeniu, granicach, powierzchni, rodzajach użytków gruntowych oraz ich klas gleboznawczych, oznaczeniu ksiąg wieczystych lub zbiorów dokumentów, właścicielach i władających. Spełnia ona zatem funkcje informacyjno – techniczne, rejestrujące stany prawne ustalone w innym trybie i przez inne organy.
Z przepisu art. 20 wskazanej ustawy, w zw. z § 44 pkt.2 i § 47 ust.1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. (Dz. U. Nr 38 poz. 454), zwanego dalej rozporządzeniem, wynika, że ewidencja ta powinna być utrzymana w stanie aktualności. Aktualizacji danych dokonuje się na podstawie przedłożonych dokumentów, którymi są: prawomocne orzeczenia, decyzje, akty notarialne, akty normatywne ilustrujące stan odmienny od uwidocznionego w operacie ewidencji gruntów /art. 20 w zw. z art. 23 ustawy i § 46 rozporządzenia/ W ocenie Sądu, zaskarżona decyzja wydana jest zgodnie z przytoczonymi przepisami, bowiem rozbieżności w części opisowej operatu ewidencji gruntów wymagały korekty.
Z powyższych względów, Sąd nie stwierdził naruszenia prawa przez organy, dlatego skargę oddalił w oparciu o przepis art. 151 P.p.s.a.