Uzasadnienie
P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] przekazał do tut. Sądu, jako wskazanemu adresatowi, pismo T.K. z dnia [..] maja 2011 r., uzupełnione pismem z dnia [..] lipca 2011 r.. Domaga się w nich wyrażenia przez P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] zgody na doprowadzenie obiektu budowlanego w postaci szopy posadowionej na działce nr [...] w D. do stanu zgodnego z prawem przez rozebranie jednej ze ścian i przesunięcie jej w taki sposób, aby otrzymać dopuszczalny przez prawo metraż 35m2. Wyjaśniła, że jako rzeczywisty inwestor nie otrzymała nakazu rozbiórki tego obiektu.
Zarządzeniem z dnia 9 sierpnia 2011 r. przewodniczący wydziału wezwał skarżącą o uzupełnienie braków skargi przez określenie organu, którego działalność lub bezczynność czyni przedmiotem skargi oraz przez wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu lub zaskarżonej czynności.
W odpowiedzi skarżąca wyjaśniła, że do jej pism wkradł się błąd. Podanie kierowane do P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] należy uznać jako skargę dopiero po niekorzystnym załatwieniu jej prośby. Gdyby organ załatwił jej prośbę pozytywnie wówczas skarga byłaby zbędna.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
skarga podlega odrzuceniu.
Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 §1 i §2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153 z 2002 r., poz. 1269, ze zm.) oraz art. 3 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 z 2002 r., poz. 1270 ze zm., dalej "p.p.s.a."), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem.
Przepisy art. 3 §2 p.p.s.a. określają, że kontrola obejmuje orzekanie m.in. w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Z mocy postanowienia punktu 8 powołanego przepisu sąd orzeka też w sprawie na bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4.
Z powyższego wynika, że w sprawach indywidualnych (pkt 1-4 i pkt 8) uprawnienia sądu administracyjnego mają charakter następczy względem działań podejmowanych przez właściwe w sprawie organy administracji publicznej, ewentualnie dotyczą bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania administracyjnego. Przed skierowaniem skargi do sądu administracyjnego niezbędne jest zainicjowanie i przeprowadzenie postępowania przed właściwymi organami zakończonego aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej. Zgodnie bowiem z art. 52 §1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, przy czym wnosi się ją terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie (art. 53 §1 p.p.s.a.). Skarżąca w pierwszej kolejności powinna zatem doprowadzić do wydania aktu administracyjnego, który stanie się przedmiotem zaskarżenia.
Natomiast zasadność skargi na bezczynność wynika z niepodejmowania przez właściwy organ wymaganych przez prawo czynności procesowych, a w przypadku przewlekłości postępowania – podejmowaniem ich w sposób opieszały, prowadzący do naruszenia terminów przewidzianych do załatwienia sprawy w danej instancji.
Mając na względzie stanowisko skarżącej, że rozpatrywana skarga została wniesiona na wypadek niezałatwienia przez skarżony organ jej podania zgodnie z żądaniem, jednak w przypadku jego uwzględnienia będzie ona nieaktualna, stwierdzić należy, że skarga taka jest niedopuszczalna, jako złożona przedwcześnie i bez wyczerpania wyżej przedstawionego tryby. Nie istnieje bowiem przedmiot zaskarżenia.
W tych okolicznościach podlega ona odrzuceniu na podstawie art. 58 §1 pkt 6) p.p.s.a. Orzeczenie wydano na posiedzeniu niejawnym zgodnie z przepisem art. 58 §3 p.p.s.a.