Uzasadnienie
Sygn. II SA/Rz 772/17
Postanowieniem z dnia 6 września 2017 r. sygn. II SA/Rz 772/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, po rozpoznaniu sprzeciwu Z.Z. i A.Z. (dalej: "Skarżący"), utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego o odmowie przyznania prawa pomocy. Odpisy tego postanowienia doręczono Skarżącym w dniu 8 września 2017 r. wraz z informacją, że załączone postanowienie jest ostateczne i nie podlega zaskarżeniu. Pismem z dnia 12 września 2017 r. nazwanym "zażaleniem", zaadresowanym i przesłanym do Naczelnego Sądu Administracyjnego Skarżący wnieśli o uchylenie postanowienia w przedmiocie prawa pomocy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 260 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017, poz. 1369 ze zm.- dalej w skrócie: "P.p.s.a.") rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 P.p.s.a. (w tym od postanowień o odmowie przyznania prawa pomocy art. 258 § 1 pkt 7 P.p.s.a.), sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. Stosownie zaś do art. 194 § 1 P.p.s.a., zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, albo których przedmiotem są postanowienia wymienione w punktach 1-10 tego przepisu.
Nie ulega wątpliwości, że ustawodawca nie przewidział możliwości wniesienia zażalenia na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie prawa pomocy wydane na podstawie art. 260 § 1 P.p.s.a. o utrzymaniu w mocy postanowienia referendarza sądowego. Postanowienie wydane na skutek rozpoznania sprzeciwu jest niezaskarżalne, bowiem nie należy do katalogu postanowień objętych wyżej wymienioną regulacją. O powyższej okoliczności Skarżący zostali poinformowani w piśmie z dnia 6 września 2017 r.
W tym stanie rzeczy zażalenie z 12 września 2017 r. podlegać musi odrzuceniu jako niedopuszczalne, stosownie do art. 178 w zw. z art. 194 § 1 i art. 197 § 2 P.p.s.a.