Uzasadnienie
II SA/Rz 774/12 U Z A S A D N I E N I E
Przedmiotem skarg złożonych przez Ł. S. oraz W. K. jest decyzja Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2012 r., nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] marca 2012 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę.
Ponieważ skarga wniesiona przez Ł. S. została podpisana przez jego dziadka S. S. – jako pełnomocnika, dlatego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie pismem z dnia 27 sierpnia 2012 r. poinformował S. S., że nie może on być pełnomocnikiem skarżącego, natomiast może pełnić rolę pełnomocnika do doręczeń i wezwał go o przedłożenie oryginału lub potwierdzonego za zgodność z oryginałem pełnomocnictwa. S. S. nadesłał oryginał pełnomocnictwa, z którego wynika, że jest pełnomocnikiem Ł. S. do doręczeń.
W takiej sytuacji Sąd wezwał Ł. S. do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie, jednocześnie pouczając go w tym przedmiocie. Powyższe wezwanie wraz z pouczeniem, że nieusunięcie wskazanego braku w terminie 7 dni od daty jego doręczenia spowoduje odrzucenie skargi, zostało doręczone pełnomocnikowi do doręczeń w dniu 11 września 2012 r. Powyższy termin upłynął bezskutecznie z dniem 18 września 2012 r.
Natomiast S. S. w dniu 10 września 2012 r. nadał w Urzędzie Pocztowym skargę skierowaną bezpośrednio do Sądu i podpisaną przez W. K. tj. inną stronę postępowania administracyjnego. W związku z tym Sąd wezwał W. K. do podania, czy wniesiona skarga jest złożona w imieniu własnym, czy też w imieniu Ł. S. - w terminie 7 dni, pod rygorem przyjęcia, że skargę wnosi w imieniu własnym. W odpowiedzi na wezwanie W. K. poinformował, że złożył skargę w imieniu własnym, jako współwłaściciel działki 131/3, położonej w J. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje;
Wyjaśnienia wymaga, że skarga składana do sądu administracyjnego jest pismem procesowym, które aby mogło zostać merytorycznie rozpoznane musi spełniać określone wymogi formalne. Jednym z nich, stosownie do art. 57 § 1 w związku z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 - określanej dalej jako P.p.s.a.), jest podpisanie jej przez stronę, albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Nie usunięcie pomimo wezwania określonego braku formalnego skargi w wyznaczonym terminie powoduje odrzucenie skargi (art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.).
Nadto zgodnie z art. 53 § 1 P.p.s.a., skargę do sądu wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie zaś do treści art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu. Sąd odrzuca skargę postanowieniem, co może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (§ 3 tego artykułu). Stosownie zaś do art. 54 § 1 P.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.
Skoro Ł. S. pomimo prawidłowego doręczenia wezwania o usunięcie braku nie podpisał wniesionej skargi, nie może być ona rozpoznana i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.
Odnosząc się do skargi W. K., stwierdzić należy, zaskarżona decyzja została doręczona w/w w dniu 5 lipca 2012 r., zaś skargę nadano w Urzędzie Pocztowym w dniu 10 września 2012 r., bezpośrednio do Sądu. Ponieważ w niniejszej sprawie ostatni dzień 30 dniowego terminu przypadł na sobotę tj. 4 sierpnia 2012 r., w związku z tym stosownie do art. 83 § 2 P.p.s.a. za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Zatem ostatnim dniem do wniesienia skutecznie skargi był poniedziałek 6 sierpnia 2012 r. Natomiast jak to powyżej wskazano skarga została nadana w urzędzie pocztowym w dniu 10 września 2012 r., a więc z przekroczeniem ustawowego terminu,
Z uwagi na wniesienie skargi bezpośrednio do Sądu - z uchybieniem ustawowego terminu do wniesienia skargi, WSA w Rzeszowie nie przesyłał skargi do właściwego organu administracji publicznej.
Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że skarga wniesiona przez W. K. także podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. i art. 58 § 3 P.p.s.a.