Uzasadnienie
Przedmiotem skargi A. G. skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (dalej WSA) jest decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2013 r., nr [...], w przedmiocie nakazu rozbiórki fragmentu ogrodzenia.
Postanowieniem z dnia 20 grudnia 2013 r., sygn. akt II OZ 1176/13 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił postanowienie WSA z dnia 21 listopada 2013 r., sygn. akt II SA/Rz 775/13 i przyznał A. G. prawo pomocy w zakresie całkowitym.
Wyrokiem z dnia 4 marca 2014 r. WSA oddalił skargę A. G. Do protokołu rozprawy poprzedzającej wydanie tego orzeczenia - adwokat działający z upoważnienia wyznaczonej dla skarżącej w ramach prawa pomocy adwokat E. M. wniósł o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Jednocześnie oświadczył, że koszty te nie zostały przez skarżącą opłacone tak w całości, jak i w części.
Wnioskiem z dnia 5 marca 2014 r. pełnomocnik skarżącej adwokat E. M. wniosła o uzupełnienie wyroku, przez orzeczenie na rzecz pełnomocnika kosztów udzielonej z urzędu pomocy prawnej według norm przepisanych, które nie zostały pokryte w całości, ani w części. Jednocześnie wniosła o uzupełnienie wyroku na posiedzeniu niejawnym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; zwanej dalej P.p.s.a.), strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.
_@KON@_Wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym art. 157 § 2 P.p.s.a.
Takim dodatkowym orzeczeniem, które powinno być zamieszczenie w wyroku sądu administracyjnego jest między innymi rozstrzygnięcie wniosku strony o zwrot kosztów postępowania. To jednak zgodnie z art. 210 § 1 zdanie pierwsze P.p.s.a. warunkiem zasądzenia kosztów postępowania jest zgłoszenie wniosku o ich przyznanie, najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 10 czerwca 2011 r., sygn. II OZ 450/2011).
Wyjaśnienia wymaga, że ustanowionemu w ramach instytucji prawa pomocy adwokatowi przysługuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków (art. 250 P.p.s.a.). Regulacje, do których stosowania odsyła powyższy przepis to rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 461), zwane następnie "rozporządzeniem".
W świetle § 19 pkt 1 wskazanego aktu kosz_@POCZ@__@KOty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5. Zgodnie zaś z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia, stawką minimalną w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji w sprawie innej niż ta, w której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego jest kwota 240 zł. Przy czym stawka ta z mocy § 2 ust. 3 rozporządzenia podlega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach (obecnie jest to 23 %).
Z akt sprawy wynika, że na rozprawie w dniu 4 marca 2014 r. pełnomocnik skarżącej zgłosił wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, a więc w ustawowym terminie, tj. przed zamknięciem rozprawy. W związku z powyższym zaistniały podstawy do uzupełninie wyroku przez przyznanie adwokat E. M. za udzieloną skarżącej A. G. pomoc prawną z urzędu, (która nie została w jakiejkolwiek części opłacona), w kwocie 295,20 zł.
Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 157 § 1, § 2 i art. 210 § 1 P.p.s.a., oraz art. 250 P.p.s.a. i § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia