Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. decyzją opisaną w sentencji postanowienia utrzymało w mocy decyzję Burmistrza S. z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...] w sprawie ustalenia dla dodatkowej opłaty rocznej za 2018 rok w wysokości 10. 547, 40 zł po bezskutecznym upływie terminu zagospodarowania nieruchomości położnej przy ul. [...] w S. oznaczonej jako działka nr 184/9 o pow. 0, 4133 ha będącej w użytkowaniu wieczystym Z.L. i M.L. a stanowiącej własności Gminy S. i obowiązania do jej zapłaty Z.L. i M.L. jednorazowo w terminie do 31 marca 2018 r.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Z.L. reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika zażądała wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej jej wydanie decyzji organu I instancji z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody polegającej na konieczności uiszczenia opłaty dodatkowej w kwocie 10 547, 40 zł mimo, iż to ona doprowadziła do sytuacji, w której niemożliwe stało się wypełnienie celu użytkowania wieczystego w terminie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr z 2018 r. poz. 1302 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., po przekazaniu skargi sądowi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Jak wynika z treści art. 61 § 3 p.p.s.a, istotą ochrony tymczasowej jest zapobieżenie wyrządzeniu znacznej szkody lub spowodowaniu trudnych do odwrócenia skutków poprzez wykonanie zaskarżonej decyzji lub innego aktu.
Przepis ten zawiera alternatywne przesłanki podstawy wstrzymania zaskarżonego aktu, są nimi: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Powyższe unormowanie zobowiązuje stronę do wskazania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Na wnioskodawcy spoczywa obowiązek uprawdopodobnienia istnienia przesłanek wstrzymania wykonania decyzji.
Mając na uwadze powyższe Sąd stwierdza, że skarżąca nie wykazała, że w sprawie zaistniały okoliczności świadczące o możliwości wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Potencjalny brak winy w wypełnieniu celu użytkowania wieczystego, będący w ocenie skarżącej przesłanką wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, a skutkujący nałożeniem dodatkowej opłaty rocznej nie ma nic wspólnego z potencjalnym niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub też z ryzykiem wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków, które to okoliczności mogą stać się podstawą wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadnienie skargi z kolei zawiera polemikę ze stanowiskiem organu w zakresie zasadności i legalności zaskarżonego rozstrzygnięcia. Brak jest w nim argumentacji, która mogłaby stanowić uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Nie stanowi takowej fakt, iż między skarżącą i jej mężem, jako stronami umowy użytkowania wieczystego toczy się postępowanie rozwodowe ani też fakt złożenia wniosku o rozwiązanie umowy użytkowania wieczystego stanowiącego, jak wskazano w skardze, przeszkodę do nałożenia opłaty dodatkowej.
Ten ostatni argument będzie rozważany przez Sąd na etapie rozpoznawania skargi w kontekście oceny legalności zaskarżonej decyzji i mieć na względzie należy, że nawet potencjalna wadliwość zaskarżonej decyzji nie ma wpływu na ocenę zasadności wniosku w przedmiocie wstrzymania jej wykonania, ponieważ dokonywanie przez Sąd oceny legalności decyzji na tym etapie postępowania jest przedwczesne i niedopuszczalne. Zatem zarzuty podniesione pod adresem zaskarżonej decyzji nie mogą w żaden sposób warunkować treści orzeczenia w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w przedmiotowej sprawie.
Należy mieć na uwadze także i to, że zapłata oznaczonej w decyzji należności ma charakter odwracalny, a zatem w przypadku wyeliminowania zaskarżonej do sądu administracyjnego decyzji z obrotu prawnego uiszczona opłata podlegać będzie zwrotowi.
Z powyższych względów, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.