Uzasadnienie
A. D. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2008r. znak: [...] umarzające postępowanie wywołane wniesieniem przez wyżej wymienionego zażalenia na postanowienie Starosty z dnia [...] sierpnia 2008r. znak: [...], które pozytywnie uzgadniało w zakresie ochrony gruntów rolnych projekt decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego pod nazwą: "budowa stacji bazowej telefonii komórkowej sieci [...] wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną na działce nr ewid. gr. [...] w miejscowości G. na rzecz A. S.A. z siedzibą w W. W związku z faktem nieopłacenia powyższej skargi, wezwano skarżącego do uiszczenia kwoty 100 zł tytułem obowiązującego w sprawie wpisu, wskazując jednocześnie termin 7 dni, liczonych od daty doręczenia wezwania na jego wykonanie oraz rygor w postaci odrzucenia skargi na wypadek niezastosowania się do jego treści.
Wezwanie doręczone zostało A. D. dnia 16 lutego 2009r., na co wskazuje jego podpis na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przedmiotowej korespondencji.
Termin do wykonania powyższego upłynął względem skarżącego bezskutecznie w dniu 23 lutego 2009r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej następnie P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest zaś w świetle § 2 powołanego przepisu m. in. skarga.
Zgodnie natomiast z art. 220 § 1 P.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Konsekwencją nieuzupełnienia braku fiskalnego skargi jest konieczność jej odrzucenia – art. 220 § 3 P.p.s.a.
Brzmienie cytowanych przepisów oraz okoliczności sprawy wskazują na to, że skarga A. D. podlega odrzuceniu. Nie został od niej bowiem uiszczony należny wpis sądowy. W tym miejscu należy wskazać, że skarżący wzywany był do uzupełnienia tego braku skargi wraz ze stosownym pouczeniem o skutkach procesowych w razie niezastosowania się do treści wezwania.
Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 220 § 1 i § 3 P.p.s.a.