Uzasadnienie
W piśmie złożonym na urzędowym druku PPF w dniu 19 października 2010 r., K. K. ponownie zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (dalej WSA) o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata.
K. K. jest skarżącą w sprawie o sygn. II SA/Rz 790/10 dotyczącej skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego. Wyżej wymieniona korzysta z dobrodziejstw instytucji prawa pomocy na podstawie prawomocnego postanowienia referendarza sądowego z 16 września 2010 r., o sygn. II SA/Rz 790/10. We wskazanym orzeczeniu postanowiono zwolnić skarżącą od całości kosztów sądowych oraz ustanowić adwokata z urzędu.
Stwierdzono, co następuje:
Wniosek skarżącej K. K. jest wnioskiem bezprzedmiotowym. Skarżąca nie może skutecznie żądać przyznania jej prawa pomocy albowiem została zwolniona od całości kosztów sądowych, zaś wynagrodzenie adwokackie pełnomocnika z urzędu zostanie opłacone środkami z budżetu WSA. Nie istnieje przedmiot postępowania, którego wartość można byłoby odnieść do zasobów majątkowych skarżącej.
Należy wyjaśnić stronie, że adwokat T. P. z chwilą wyznaczenia przez Okręgową Radę Adwokacką w R. stał się jej pełnomocnikiem z mocy art. 244 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 152, poz. 1270 z późn. zm., zwana dalej p.p.s.a.). Uprawnia to adwokata do podejmowania w imieniu skarżącej wszelkich niezbędnych działań procesowych, bez konieczności wydawania przez Sąd kolejnych orzeczeń. Wobec pozytywnego dla strony prawomocnego orzeczenia referendarza sądowego, nie istnieją możliwości jego zmiany lub uchylenia na podstawie art. 165 p.p.s.a.
Reasumując, bezprzedmiotowość wniosku skarżącej oznacza konieczność umorzenia postępowania w granicach ponownie zgłoszonego żądania o prawo pomocy, poprzez zastosowanie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. oraz art. 258 § 1 i 3 p.p.s.a.