Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] maja 2012 r., Nr [...] Starosta Powiatu [...], po rozpatrzeniu wniosku E. B. i Z. B., reprezentowanych przez adwokata G. B., odmówił ustalenia odszkodowania z tytułu szkód oraz zmniejszenia wartości nieruchomości oznaczonej jako działka nr 2460, położonej w Ś., spowodowanych wybudowaniem na ww. działce gazociągów wysokiego ciśnienia DN 400 i DN 700.
Starosta wskazał, że budowa gazociągów nastąpiła na podstawie ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości, a ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami weszła w życie 1 stycznia 1998 r., więc nie jest możliwym jej zastosowanie do stanu zaistniałego pod rządami poprzednio obowiązującej ustawy.
Na skutek odwołania E. B. i Z. B. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] lipca 2012 r., nr [...] uchylił decyzję organu I instancji w całości i umorzył postępowanie pierwszej instancji.
Wojewoda podzielił pogląd wyrażony w zaskarżonej decyzji przez Starostę Powiatu [...], jednakże uznał, że brak możliwości zastosowania art. 129 ust. 5 ustawy o gospodarce nieruchomościami do stanów faktycznych zaistniałych przed jej wejściem w życie skutkuje w konsekwencji brakiem roszczenia, które mogłoby zostać uwzględnione. W związku z powyższym postępowanie w niniejszej sprawie jest bezprzedmiotowe i należy je umorzyć na podstawie art. 105 § 1 k.p.a.
Decyzja Wojewody [...] została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie przez E. B. i Z. B., reprezentowanych przez adw. G. B., z wnioskiem o jej uchylenie i uchylenie poprzedzającej ją decyzji organu I instancji.
W skardze zakwestionowano pogląd prawny wyrażony przez organy, zarzucając, iż jest on sprzeczny z orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Pismem z dnia 6 listopada 2012 r. pełnomocnik skarżących, działając imieniem Z. i E. B. wycofał złożoną skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2012 r., nr [...], powołując się na art. 60 P.p.s.a. Jednocześnie wniósł o zwrot uiszczonego wpisu sądowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji, obejmującą badanie zaskarżonych aktów pod względem ich zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Postępowanie przed Sądem inicjuje skarga złożona przez uprawniony podmiot.
Cofnięcie skargi oznacza rezygnację strony z kontynuowania postępowania sądowoadministracyjnego.
Kwestię tę reguluje art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) – zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., stanowiący, że skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże sąd. Sąd uznaje je za niedopuszczalne tylko wówczas jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Tego rodzaju okoliczności nie zaistniały w niniejszej sprawie. Cofnięcie skargi jest zatem skuteczne, a w takiej sytuacji art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. przewiduje umorzenie postępowania.
Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. umorzył postępowanie.
O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi Sąd orzekł w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.