Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] marca 2020 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] stycznia 2020 r. nr [...], wydaną w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. Jak wynika z nadesłanych akt administracyjnych, ww. decyzja została doręczona pełnomocnikowi skarżącej w dniu 7 kwietnia 2020 r.
W dniu 23 czerwca 2020 r. skarżącą nadała w placówce operatora pocztowego skierowaną do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Rzeszowie – za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] – skargę na opisaną wyżej decyzję tego organu.
W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje;
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.) – dalej: "Ppsa", skargę do sądu wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie zaś do art. 58 § 1 pkt 2 Ppsa, skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu.
Wymaga wskazania, że od dnia 14 marca 2020 r. na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wprowadzono stan zagrożenia epidemicznego, a od dnia 20 marca 2020 r. stan epidemii (rozporządzenia Ministra Zdrowia odpowiednio z dnia 13 marca 2020 r. w sprawie ogłoszenia na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu zagrożenia epidemicznego (Dz.U. z 2020 r. poz. 433 z późn. zm.) i z dnia 20 marca 2020 r. w sprawie ogłoszenia na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu epidemii (Dz.U. z 2020 r. poz. 491 z późn. zm.). Zgodnie zaś z art. 15zzs ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 r. poz. 374 z późn. zm.), w okresie stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID bieg terminów procesowych i sądowych w postępowaniach sądowych, w tym sądowoadministracyjnych, nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu na ten okres.
Przepis ten został wprowadzony do ustawy w dniu 31 marca 2020 r., niemniej skoro ustawodawca wskazał w nim wprost, że normuje on bieg terminów nie tylko w stanie epidemii lecz także w stanie zagrożenia epidemicznego, uznać należy, że jego skutki obejmują również terminy, których bieg obejmuje okres od 13 marca 2020 r. do 31 marca 2020 r. Przepis art. 15zzs został uchylony ustawą z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz.U. z 2020 r. poz. 875), ogłoszoną w Dzienniku Ustaw w dniu 16 maja 2020 r. Ponadto stosownie do art. 68 ust. 6 ww. ustawy, terminy w postępowaniach, o których mowa w art. 15zzs ustawy zmienianej w art. 46, których bieg nie rozpoczął się na podstawie art. 15zzs tej ustawy, rozpoczynają bieg po upływie 7 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
Przenosząc powyższe rozważania na płaszczyznę niniejszej sprawy Sąd stwierdza, że pomimo doręczenia skarżącej decyzji Kolegium w dniu 7 kwietnia 2020 r., trzydziestodniowy termin procesowy, o którym mowa w art. 53 § 1 P.p.s.a., przewidziany na wniesienie skargi, rozpoczął bieg po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia ustawy z dnia 14 maja 2020 r., tj. w dniu 24 maja 2020 r. Stanowi o tym wprost przytoczony przepis art. 68 ust. 6 ustawy, gdyż 7 dzień od dnia jej ogłoszenia przypadał na 23 maja 2020 r. Termin rozpoczął zatem bieg z upływem 23 maja 2020 r., czyli w dniu 24 maja 2020 r. Oznacza to, że 30 dzień przewidziany na wniesienie skargi upłynął dla skarżącej z dniem 22 czerwca 2020 r. (poniedziałek). Skarżąca wniosła zaś skargę w dniu 23 czerwca 2020 r., czyli dzień po upływie terminu.
W związku z powyższym Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 Ppsa, odrzucił skargę.