Uzasadnienie
do wyroku z dnia 8 grudnia 2006 r.
Decyzją z [...] października 2005 r., Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 KPA po rozpoznaniu odwołania A. Sp. z o.o. z/s w W. od decyzji Wójta Gminy z [...] lipca 2005 r., Nr [...] o odmowie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego na zamierzenie inwestycyjne pod nazwą: budowa stacji bazowej telefonii komórkowej nr [...] na działce nr 3696 w Ś. (budynek policji w Ś. [...]) dla A Sp. z o.o. umorzyło postępowanie odwoławcze.
W uzasadnieniu decyzji podano, że wnioskiem z dnia 12 kwietnia 2005 r. J. S. pełnomocnik A. Sp. z o.o. z siedzibą w W. zwróciła się do Urzędu Gminy o ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego dla wskazanego wyżej zamierzenia inwestycyjnego.
Decyzją z [...] lipca 2005 r. Wójt odmówił uwzględnienie wniosku. Odwołanie od tej decyzji wniosła J. S. - pełnomocnik A. Sp. z o.o. z siedzibą w W. wskazując okoliczności z powodu których nie zgadza się z zaskarżoną decyzją.
Rozpoznając odwołanie Samorządowe Kolegium Odwoławcze podało, że jego obowiązkiem jest ustalić czy zostało ono wniesione przez podmiot mający do tego legitymację. Warunkiem skutecznego złożenia podania (w tym także odwołania) w postępowaniu administracyjnym przez stronę będącą osobą prawną jest działanie osób, które imieniem takiej osoby mogą występować w obrocie prawnym. Złożenie podania przez osobę, która nie ma prawa do reprezentowania osoby prawnej musi skutkować wezwaniem tej osoby do usunięcia w oznaczonym terminie braków podania. Ich usunięcie daje podstawę do przeprowadzenia postępowania. Nieusunięcie jest natomiast przeszkodą do prowadzenia postępowania i rozstrzygania sprawy, gdyż podjęcie w takiej sytuacji czynności procesowych, a w konsekwencji orzekanie musi być uznane za wadliwe i naruszające przepisy formalne.
W rozpatrywanej sprawie organ odwoławczy powziął wątpliwości, co do tego czy A. Sp. z o.o. z/s w W. była prawidłowo reprezentowana w postępowaniu przed organem pierwszej instancji, jak również ozy J. S. - podpisując odwołanie jako pełnomocnik Spółki - była umocowana do złożenia odwołania. W związku z tym pismem z 5 października 2005 r. wezwano J. S. do przesłania w terminie 7 dni pod rygorem umorzenia postępowania odwoławczego następujących dokumentów: oryginału lub potwierdzonego za zgodność z oryginałem odpisu aktualnego z rejestru przedsiębiorców z Krajowego Rejestru Sądowego dotyczącego A. Sp. z o.o. z/s w W., oryginału lub potwierdzonego za zgodność z oryginałem dokumentu pełnomocnictwa upoważniającego J. S. do reprezentowania A. w postępowaniu prowadzonym przez Wójta Gminy w ww. sprawie, jak również wskazującego na umocowanie J. S. do wniesienia odwołania od decyzji Wójta Gminy i reprezentowania Spółki w postępowaniu odwoławczym przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym.
W dniu 17 października 2005 r. wpłynęło do Kolegium pismo J. S. z dnia 13 października 2005 r., będące odpowiedzią na wskazane wyżej wezwanie, do którego dołączono kserokopie (poświadczone za zgodność z oryginałem) następujących dokumentów:
- 1) pełnomocnictwo z dnia 27 marca 2003 r. udzielone w imieniu A. przez W. S. - Członka Zarządu [...] i J. E. - Członka Zarządu [...] W. S. - Dyrektorowi Biura Regionalnego [...]
- 2) "Upoważnienie dla osób nie będących pracownikami [...]" z 26 września 2005 r., Nr {...] Rejestru Pełnomocnictw [...] A. udzielone - na podstawie pełnomocnictwa Zarządu Spółki Numer Rejestru Pełnomocnictw [...] z 27 marca 2003 r. - przez W. S. - Dyrektora Biura Regionalnego [...] m.in. J. S. do reprezentowania A. przed organami administracji państwowej i samorządowej we wszystkich instancjach w związku z budową stacji przekaźnikowych - w tym także - stacji przekaźnikowej [...] Ś.,
- 3) odpis z rejestru przedsiębiorców z Krajowego Rejestru Sądowego wg stanu na 14 października 2005 r. (Nr KRS[...]) dotyczący A..
Organ II instancji w oparciu o ww. dokumenty ustalił, że J. S., która podpisała odwołanie jako pełnomocnik A. w W. nie została prawidłowo umocowana do złożenia odwołania w imieniu Spółki.
Uzasadniając takie stanowisko organ podał, że J. S. została upoważniona do działania w przedmiotowej sprawie w imieniu A. Sp. z o.o. z/s w W. na podstawie "Upoważnienia dla osób nie będących pracownikami [...]" z dnia 26 września 2005 r., Numer Rejestru Pełnomocnictw [...] Sp. z o.o. [...] udzielonego jej przez W. S. - Dyrektora Biura Regionalnego [...]. W. S. podpisując upoważnienie dla J. S., oparł się na dokumencie pełnomocnictwa z dnia 27 marca 2003 r., Numer Rejestru Pełnomocnictw [...] Sp. z o.o. [...] udzielonego mu w imieniu A. przez W. S. - Członka Zarządu [...] i J. E. - Członka Zarządu [...]. Z odpisu z rejestru przedsiębiorców z Krajowego Rejestru Sądowego wg stanu na dzień 14 października 2005 r. wynika, że J. E., który w dniu 27 marca 2003 r. podpisał wskazane w zdaniu poprzednim pełnomocnictwo jako Członek Zarządu – [...], nie jest już członkiem Zarządu Spółki. Powyższe ustalenie oznacza, że pełnomocnictwo udzielone W. S. - Dyrektorowi Biura Regionalnego [...] z dnia 27 marca 2003 r., Numer Rejestru Pełnomocnictw [...] Sp. z o.o [...], nie upoważniało go do udzielenia J. S. w dniu 26 września 2005 r. "Upoważnienia dla osób nie będących pracownikami [...]" Numer Rejestru Pełnomocnictw [...] Sp. z o.o. [...] (z powołaniem się na pełnomocnictwo Zarządu Spółki z dnia 27 marca 2003 r., numer Rejestru Pełnomocnictw [...] Sp. z o.o.[...]), a w konsekwencji nie upoważniało J. S. do złożenia odwołania w imieniu [...].
Ponieważ zbadanie czy J. S., która złożyła odwołanie, jest osobą upoważnioną do skutecznego wniesienia odwołania, było możliwe dopiero po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego we wskazanym wyżej zakresie w ramach niniejszego postępowania odwoławczego, zatem stwierdzenie przez organ odwoławczy, iż wnosząca odwołanie nie jest podmiotem upoważnionym do złożenia odwołania musiało nastąpić w drodze decyzji o umorzeniu postępowania odwoławczego, na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 K.p.a. Postępowanie odwoławcze wszczęte odwołaniem złożonym przez J. S. stało się bezprzedmiotowe w rozumieniu art. 105 § 1 KPA wobec ustalenia, że odwołanie wniósł podmiot do tego nieuprawniony.
Powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie zaskarżyła A. Spółka z o.o. w W. domagając się jej uchylenia oraz uchylenia poprzedzającej jej decyzji Wójta Gminy.
Decyzji zarzucono naruszenie przepisów art. 7, 30, 77 § 1 KPA, art. 98, 99, 101, 106 KC oraz art. 201 kodeksu spółek handlowych.
W uzasadnieniu skargi podano, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze dokonało nadinterpretacji przepisów dotyczących pełnomocnictwa. Zgodnie z ksh (art. 201) zarząd spółki ma prawo powołać pełnomocników. Należy to rozumieć, że jest to uprawnienie organu spółki a nie osób w nim zasiadających. Tak więc skład zarządu nie ma żadnego wpływu na ważność pełnomocnictwa. Pełnomocnictwo traci swoją moc w momencie jego odwołania, śmierci pełnomocnika a w tym szczególnym wypadku rozwiązania z nim umowy o pracę. Żadna z wyżej wymienionych sytuacji nie miała miejsca. Pełnomocnictwo udzielone przez Zarząd ma dodatkową klauzulę, że jest ważne na czas trwania umowy o pracę. Tak więc skoro dyr. S. nadal pracuje w [...] i pełnomocnictwo nie zostało mu cofnięte może on nadal reprezentować [...] i udzielać ważnych upoważnień tak jak to było w przypadku J. S. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie względnie oddalenie.
Uzasadniając żądanie odrzucenia wskazał, że skarga została sporządzona przez adwokata P. W., jako substytuta radcy prawnego A. L.. Z treści pełnomocnictwa substytucyjnego wynika, że adw. P. W. jest umocowany jedynie do występowanie w zastępstwie radcy prawnego A. L. przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Rzeszowie. Taki zakres umocowanie nie uprawniał pełnomocnika substytucyjnego do sporządzenia skargi na decyzję SKO, co uzasadnia jej odrzucenie.
Domagając ewentualnego oddalenia skargi Samorządowe Kolegium Odwoławcze podniosło argumenty takie same, jakie zostały wskazane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Odnosząc się w pierwszej kolejności do żądania Samorządowego Kolegium Odwoławczego dotyczącego odrzucenia skargi z uwagi na umocowanie w pełnomocnictwie substytucyjnym adw. P. W. jedynie do występowanie w zastępstwie radcy prawnego A. L. przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Rzeszowie bez możliwości sporządzenia przez niego skargi na decyzję SKO stwierdzić należy, że wniosek ten nie może zostać uwzględniony. Sąd dokonując interpretacji zakresu udzielonego adwokatowi P. W. pełnomocnictwa substytucyjnego uznał, że jest on uprawniony do zastępowania radcy prawnego A. L. we wszelkich czynnościach dokonywanych przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Rzeszowie w niniejszej sprawie, w tym również do sporządzenia skargi. Ograniczenie zakresu umocowania musiałoby wynikać z treści pełnomocnictwa substytucyjnego, a to ostatnie żadnych ograniczeń nie zawiera. Stanowisko analogiczne do niniejszego było prezentowane w orzecznictwie Sądu Najwyższego (postanowienie z dnia 19.10.1999 r., III CZ 115/99 OSNC 2000/4/80) i jest ono akceptowane przez Sąd orzekający w niniejszej sprawie.
Kontrola zaskarżonego aktu przez sąd administracyjny sprowadza się do badania go pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Dz.U. Nr 153, poz. 1269) przy czym sąd - z mocy art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) - nie jest związany zarzutami ani wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Dokonując kontroli aktu administracyjnego we wskazanych wyżej granicach Sąd uznał, że zaskarżona decyzja w obrocie prawnym ostać się nie może.
Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego umarzająca postępowanie odwoławcze w trybie art. 138 § 1 pkt 3 KPA z uwagi na nieprawidłowe umocowanie - zdaniem organu - pełnomocnika spółki z o.o. wnoszącego jej imieniem odwołanie.
Zasadniczą kwestią sporną pomiędzy stronami postępowania jest okoliczność, czy zmiana w składzie osobowym organu spółki z o.o., jakim jest jej zarząd powoduje wygaśnięcie pełnomocnictwa do jej zastępowania w pewnej kategorii spraw udzielonego przez osoby uprawnione w okresie przed zmianą składu zarządu.
Rozstrzygając sporną pomiędzy stronami kwestię Wojewódzki Sąd Administracyjny przychyla się do stanowiska prezentowanego przez stronę skarżącą, a mianowicie, że udzielenie pełnomocnictwa jest uprawnieniem właściwego organu spółki z o.o. i ewentualne późniejsze zmiany składu osobowego zarządu nie skutkują wygaśnięciem wcześniej w sposób prawidłowy udzielonego pełnomocnictwa i nie mają wpływu na dalsze istnienie skutecznie udzielonego pełnomocnictwa (patrz: J. Sobkowski: Pełnomocnictwo procesowe, jego istota, powstanie i wygaśnięcie. Poznań 1967 s. 229). Skutek taki nie wynika ani z przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, ani z przepisów ustawy z dnia 15.09.2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. Nr 94, poz. 1037 z późn. zm.).
Błędnym było nie tylko stanowisko organu co do wygaśnięcia pełnomocnictwa W. S. Orzeczenie organu IT instancji nie mogłoby ostać się w obrocie prawnym nawet wówczas, gdyby pełnomocnictwo W. S. rzeczywiście wygasło. Należy wytknąć organowi II instancji, że w sytuacji, jaka ma miejsce w niniejszej sprawie odwołanie złożyła strona, która jedynie działała przez pełnomocnika. W przypadku braku odwołania, jakim jest niezałączenie pełnomocnictwa przez pełnomocnika obowiązkiem organu było wezwać pełnomocnika w trybie przewidzianym w przepisie art. 64 § 2 KPA do złożenia właściwego pełnomocnictwa i dopiero po upływie zakreślonego terminu stwierdzić w trybie art. 134 KPA niedopuszczalność odwołania, a nie jak to uczynił organ umorzyć postępowanie odwoławcze.
Ponownie rozpatrując sprawę Samorządowe Kolegium Odwoławcze rozpozna odwołanie A. Sp. z o.o. z/s w W. od decyzji Wójta Gminy z [...] lipca 2005 r., Nr [...] o odmowie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego na zamierzenie inwestycyjne pod nazwą: budowa stacji bazowej telefonii komórkowej nr [...] na działce nr 3696 w Ś. (budynek policji w Ś. [...]) dla A. Sp. z o.o.
Mając na uwadze powyższe okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzekł, jak w sentencji wyroku.