Uzasadnienie
W dniu 24 czerwca 2014 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga P. sp. z o.o. na opisane w sentencji postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] (dalej: "SKO w [...]" lub "Kolegium"), którym utrzymano w mocy postanowienie Starosty [...] z dnia [...] marca 2014 r. nr [...], nakładające na skarżącą grzywnę w celu przymuszenia w wysokości 25 000 zł.
We wniesionej skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia SKO w [...] podnosząc, że w obiektach objętych obowiązkiem rozbiórki prowadzona jest działalność produkcyjna, przy której zatrudnionych jest codziennie około 140 osób. Obiekty te są kluczowe dla funkcjonowania Spółki, a bez nich nie ma ona szans na przetrwanie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje;
Zgodnie z w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.; dalej: "P.p.s.a."), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie powoduje, co do zasady, wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Jednakże po przekazaniu skargi, zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części takiego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Sąd może zatem wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli została spełniona co najmniej jedna z ustawowych przesłanek, tj. zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Należy zaznaczyć, że chodzi o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być zrekompensowana wskutek zwrotu spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, jak również nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Zaś trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (zob. uzasadnienie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006 r. sygn. akt II SA/Bk 352/06 – dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Wobec powyższego stwierdzić należy, że takie okoliczności w sprawie nie zachodzą, co obliguje Sąd do orzeczenia o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. W pierwszej kolejności należy podać, że skarżąca na poparcie złożonego wniosku nie przedstawiła argumentacji pozwalającej uznać, że wykonanie zaskarżonego aktu spowoduje wystąpienie przesłanek, o których mowa powyżej. Okoliczności podnoszone w skardze odnoszą się do konsekwencji wykonania obowiązku rozbiórki obiektów, a nie wykonania postanowienia o nałożeniu grzywny, czyli jej zapłaty.
Również w nadesłanych aktach administracyjnych Sąd nie stwierdził dokumentów, które wskazywałby na zaistnienie przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania postanowienia Kolegium. Tym bardziej, że jak wskazano powyżej, w przepisie art. 61 ust. 3 P.p.s.a. chodzi o szkodę majątkową, która nie będzie mogła być zrekompensowana wskutek zwrotu świadczenia. Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie niebezpieczeństwo takie nie zachodzi, bowiem zaskarżone postanowienie dotyczy grzywny, która ze swej natury jako świadczenie pieniężne może zostać zwrócona.
Jednocześnie Sąd nadmienia, że brak przesłanek do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu nie przesądza o losie skargi. Zaskarżony akt zostanie poddany odrębnemu badaniu pod kątem zgodności z obowiązującym porządkiem prawnym.
Z powyższych względów, Sąd na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 61 § 5 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.