Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Rzeszowie wskazaną w sentencji decyzją z 5 maja 2022 r. nr SKO.4105/15/2022 utrzymało w mocy decyzję Marszałka Województwa [...] z dnia 31 marca 2022 r. nr OR-II.1431.41.2021.TD w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie udostępnienia informacji publicznej.
Decyzja ta została doręczona J.M. w dniu 13 maja 2022 r. (dowód: zalegające w aktach administracyjnych zwrotne potwierdzenie odbioru). Zawierała pouczenie o możliwości jej zaskarżenia, poprzez wniesienie skargi do WSA w Rzeszowie, za pośrednictwem organu, w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia.
Skargę do Sądu, za pośrednictwem organu, drogą elektroniczną złożył J.M. w dniu 9 kwietnia 2023 r. (UPP – k. 18).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259 ze zm. – określanej dalej jako "P.p.s.a.") skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie zaś do art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.
W rozpoznawanej sprawie skarga została wniesiona z uchybieniem terminu. Zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 13 maja 2022 r., a zatem ustawowo określony 30-dniowy termin przewidziany na wniesienie skargi upłynął z dniem 12 czerwca 2022 r. (niedziela). Ponieważ ostatni dzień terminu do wniesienia przez skarżącego skargi wypadał w niedzielę, dlatego z uwagi na brzmienie art. 83 § 2 P.p.s.a., który nakazuje przesunięcie ostatniego dnia terminu przypadającego na sobotę lub dzień wolny od pracy na następny dzień, ostatnim dniem terminu na złożenie skargi w niniejszej sprawie był poniedziałek – 13 czerwca 2022 r.
Tymczasem skarżący wniósł skargę w dniu 9 kwietnia 2023 r., a więc z uchybieniem terminu przewidzianego do jej wniesienia.
Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., wniesienie skargi po terminie skutkuje jej odrzuceniem, przy czym bez wpływu na treść mającego zapaść rozstrzygnięcia, pozostaje kwestia wielkości opóźnienia.
Sąd zauważa, że skarga z 9 kwietnia 2023 r. zatytułowana została jako: "wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji". Skarżący domagał się w niej stwierdzenia nieważności decyzji SKO w Rzeszowie z dnia 5 maja 2022 r. wraz z poprzedzającą ją decyzją Marszałka Województwa [...] z dnia 31 marca 2022 r. Jeśli wolą skarżącego było stwierdzenie nieważności decyzji Kolegium z 5 maja 2022 r. to w pierwszej kolejności wniosek ten winien skierować do właściwego organu - w niniejszej sprawie do SKO w Rzeszowie. Zgodnie bowiem z treścią art. 157 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r., poz. 775 ze zm.) właściwy do stwierdzenia nieważności decyzji w przypadkach wymienionych w art. 156 jest organ wyższego stopnia, a gdy decyzja wydana została przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze - ten organ.
Dopiero po wyczerpaniu administracyjnego toku instancji, skarżący nabywa uprawnienie do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Jak bowiem wynika z treści art. 52 P.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2). Jeżeli stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez skorzystania z tego prawa. Prawo do wniesienia skargi bez zwrócenia się do organu, który wydał decyzję, z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy nie przysługuje stronie, gdy organem, który wydał decyzję, jest minister właściwy do spraw zagranicznych w zakresie spraw uregulowanych w ustawie z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach (Dz. U. z 2021 r. poz. 2354, z późn. zm.) albo konsul (§ 3).
Mając na uwadze powyższe WSA w Rzeszowie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.
Wobec tego, że skarga podlegała odrzuceniu Sąd mając na względzie treść art. 222 P.p.s.a odstąpił od wzywania skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.