Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] Główny Inspektor Transportu Drogowego utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] orzekającą o odmowie umorzenia w części kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym, nałożonej decyzją Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...].
Skargę na tą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie złożył Ł. L. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą: [...] Ł. L. Wraz ze skargą skarżący przedłożył urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
Postanowieniem z dnia 22 lipca 2014 r., sygn. akt II SA/Rz 821/14 referendarz sądowy w WSA w Rzeszowie odmówił przyznania prawa pomocy w żądanym zakresie. Następnie na skutek złożonego sprzeciwu, w sprawie orzekał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, który postanowieniem z dnia 6 października 2014 r., odmówił przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata.
W otwartym terminie do wniesienia środka zaskarżenia Ł. L. złożył zażalenie na powyżej opisane zarządzenie.
Postanowieniem z dnia 27 listopada 2014 r., sygn. akt II GZ 775/14 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie.
W tej sytuacji zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II WSA w Rzeszowie z dnia 2 lutego 2015 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 zł (słownie: dwieście złotych), w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie to zostało doręczone na wskazany przez Ł. L. adres i odebrane w dniu 16 lutego 2015 r., przy zachowaniu rygorów określonych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – zwanej dalej jako "P.p.s.a.").
Pomimo upływu z dniem 23 lutego 2015 r. zakreślonego terminu wpis sądowy nie został uiszczony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Do wszczęcia postępowania przed sądem administracyjnym niezbędne jest skuteczne wniesienie skargi, przez co rozumieć należy spełnienie przez nią określonych w ustawie warunków fiskalnych, bez których nadanie jej właściwego biegu nie jest możliwe.
Zgodnie z art. 220 § 1 P.p.s.a. Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia opłaty w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Nieuiszczenie pomimo wezwania, w wyznaczonym terminie, wpisu od skargi powoduje – stosownie do treści art. 220 § 3 P.p.s.a. – odrzucenie skargi.
W okolicznościach rozpoznawanej sprawy skarżący Ł. L., mimo wskazania o uzupełnienie jakiego braku się go wzywa oraz pouczeniu o konsekwencjach grożących w razie nie wykonania tej czynności, nie uczynił zadość wezwaniu i nie uiścił żądanego wpisu od skargi. Uznać zatem należy, że przedmiotowej skardze, jako obarczonej brakiem fiskalnym, nie można nadać dalszego biegu i z tej przyczyny należy ją odrzucić.
Mając na uwadze powyższe względy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, na podstawie art. 220 § 3 i art. 58 § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.