Uzasadnienie
Zarządzeniem z 26.08.2011 r. wezwano skarżącą H.O. do uzupełnienia braków formalnych skargi przez nadesłanie odpowiedniej liczby odpisów skargi, a zarządzeniem z 29.08.2011 r. do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł. Wezwania doręczono dnia 2.09.2011 r. wraz z pouczeniem o obowiązku ich wykonania w terminie 7 dni od daty doręczenia, pod rygorem odrzucenia skargi.
W odpowiedzi na powyższe w ustawowym terminie H.O. wystąpiła o przyznanie jej prawa pomocy przez zwolnienie jej z obowiązku uiszczenia wpisu w całości nie nadsyłając brakujących odpisów skargi.
Zarządzeniem z 12.09.2011 r. wezwano wnioskodawczynię do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia zgłoszonego wniosku bez zachowania tej formy bez rozpoznania. Wobec nie podjęcia korespondencji i nie wykonania wezwania zarządzeniem referendarza sądowego z 16.12.2011 r. pozostawiono wniosek bez rozpoznania.
Następnie zarządzeniem z 6.02.2012 r. wezwano ponownie skarżącą do uiszczenia wpisu, jednak wobec nieobecności adresatki wezwania tego nie doręczono. Zwrócone pismo włączono do akt ze skutkiem doręczenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga jako kwalifikowane pismo w postępowaniu sądowym powinna spełniać wymogi określone przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. Poz.270 z 2012 r.; dalej "p.p.s.a."), w tym zgodnie z art. 47 i §2 p.p.s.a. należy do niej dołączyć odpowiednią liczbę jej odpisów wraz z załącznikami dla doręczenia ich pozostałym stronom. Jeżeli skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jej uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia (art. 49 §1 i art. 58 §1 pkt 3 p.p.s.a.).
Natomiast jeżeli pismo podlegające opłacie sądowej nie zostało należycie opłacone przewodniczący wzywa obowiązanego, aby należną opłatę uiścił w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi, ponieważ wobec braku opłaty sądowej Sąd nie podejmie żadnej czynności (art. 220 §1 i §3 p.p.s.a.). Pismem takim jest m.in. skarga, jako pismo wszczynające postępowanie, w rozumieniu art. 230 §1 i §2 p.p.s.a., a zobowiązanym do uiszczenia wpisu ten, kto je wnosi do sądu.
Mając na względzie powyższe Sąd stwierdza, że pomimo skutecznego doręczenia wezwania i udzielenia prawidłowego pouczenia braki skargi w zakreślonym terminie nie zostały uzupełnione, a uniemożliwiają one nadanie sprawie prawidłowego biegu. Skarżąca nie nadesłała brakujących odpisów skargi, nie przyznano jej również prawa pomocy w zakresie nieuiszczonego wpisu. Wobec tego na podstawie art. 58 §1 pkt 3) i §3 w zw. z art. 47 §1 i §2 oraz art. 220 §1 i §3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.