Uzasadnienie
W dniu 30 października 2007 roku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga L. K., M. K., M. K., W. K. oraz I. N. na decyzję Wojewody z dnia [...] września 2007 roku, nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.
Postanowieniem z dnia 3 kwietnia 2008 roku Sąd odrzucił skargę L. K., M. K., W. K. oraz I. N..
W dniu 18 marca 2008 roku skarżąca M. K. wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wywiodła, iż realizacja inwestycji, której ona dotyczy "pozbawia nas ciszy, spokoju, prywatności do końca życia co gwarantuje nam konstytucja, a inwestor czyni przygotowania do rozpoczęcia budowy dla nas bardzo uciążliwej."
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Skarga do sądu administracyjnego, co do zasady, jest środkiem niesuspensywnym. Oznacza to, iż jej wniesienie nie powoduje automatycznie skutku w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu bądź czynności – art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako P.p.s.a. Po przekazaniu sądowi skargi może on na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu jej wykonania w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, iż wyłączną podstawą wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu jest grożąca w wyniku jego wykonania szkoda lub trudne do odwrócenia skutki - art. 61 § 3 P.p.s.a.
W stosunku do decyzji o pozwoleniu na budowę ustawodawca przewidział jednak rozwiązanie szczególne. Stosownie do treści art. 35a ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. 2006 r. Nr 156 poz. 1118, ze zm. dalej jako p.b.) w przypadku wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję o pozwoleniu na budowę wstrzymanie wykonania tej decyzji na wniosek skarżącego sąd może uzależnić od złożenia przez niego kaucji na zabezpieczenie roszczeń inwestora z powodu wstrzymania jej wykonania. Chodzi więc o to, by wstrzymanie wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę, które w istocie prowadzi do zablokowania prac budowlanych, poprzedzone zostało zabezpieczeniem ewentualnych szkód, jakie w związku z tym faktem może ponieść inwestor. Wysokość kaucji powinna zabezpieczać całą prawdopodobną szkodę, jaką może ponieść inwestor z powodu wstrzymania wykonania decyzji, a zatem zablokowania możliwości realizacji prac budowlanych – zob. H. Knysiak-Molczyk, Wstrzymanie wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę, Samorząd Terytorialny, nr 7-8, s. 137 i 138.
Mając na uwadze wyłożone kwestie Sąd postanowił uzależnić wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji od uiszczenia przez M. K. kaucji w wysokości 30000 złotych w terminie 14 dni od doręczenia niniejszego postanowienia.
Celem ustalenia ewentualnych szkód, jakie spowodowałoby wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Sąd, zarządzeniem z dnia 18 kwietnia 2008 roku, zwrócił się do inwestora – Z. B. – o wyjaśnienie, czy inwestycja, o jakiej mowa w zaskarżonej decyzji została już rozpoczęta, jaki jest stan jej zaawansowania, jakie koszty zostały do chwili obecnej poniesione, jaki będzie ewentualny stan zaawansowania inwestycji na dzień 31 lipca 2008 roku i jakie wiązałby się z tym koszty oraz o podanie każdej innej informacji, która wskazywałaby, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji będzie wiązało się z powstaniem szkody. Sąd uwzględnił okres do dnia 31 lipca 2008 roku, to jest do dnia, kiedy prawdopodobnie dojdzie do wydania orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie, które zgodnie z art. 61 § 6 P.p.s.a. skutkuje pozbawieniem mocy postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji.
W odpowiedzi Z. B. wskazał, iż inwestycja jest w trakcie realizacji, podał jakie prace dotychczas wykonano i jaki był ich koszt, oraz wyjaśnił, jakie konsekwencje będzie miało wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zgodnie z oświadczeniem jego firma każdego miesiąca ponosi koszty związane z wynajmem pomieszczeń w wysokości 4681, 40 zł oraz koszty dojazdu do pracy w wysokości 300 złotych miesięcznie. Wywiódł również, iż wskutek wstrzymania wykonania decyzji pozwalającej na budowę jego inwestycji, nie będzie ona generować spodziewanych dochodów, w wysokości około 10000 zł. miesięcznie.
Przyjmując, iż do czasu wydania orzeczenia w sprawie upłynie dwa miesiące –po wydaniu orzeczenia postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji straci moc – Sąd przyjął, iż wysokość szkody jaką należy zabezpieczyć wynosi 30000 złotych. Składa się na nią dwumiesięczny koszt najmu lokalu – 9362,80 zł. – dwumiesięczny koszt dojazdów – 600 zł. – oraz przesunięcie terminu, w którym inwestycja rozpoczęłaby przynosić zysk w wysokości 10000 zł miesięcznie.
Na podstawie art. 6 P.p.s.a. Sąd poucza, iż w razie bezskutecznego upływu terminu do wniesienia kaucji Sąd wyda postanowienie o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Jeżeli Sąd uwzględni skargę w całości lub w części kaucja zostanie zwrócona. Jeżeli natomiast Sąd skargę oddali, kaucja przeznaczona zostanie na zaspokojenie roszczeń inwestora.
Uwzględniając całość powyższego Sąd, w oparciu o art. 35a ust. 1 p.b. w zw. z art. 61 § 5 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.