Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 21 lipca 2009 r. sygn. akt j.w. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie ustanowił adwokata W. G. kuratorem dla nieobecnych i nieznanych z miejsca pobytu uczestników postępowania: S. F., A. E. i A. P. W protokole rozprawy z dnia 12 października 2010 r. poprzedzającej wydanie wyroku w sprawie objętej skargą, adw. W. G. jako pełnomocnik z urzędu w/w uczestników wniósł o zasądzenie na jego rzecz wynagrodzenia tytułem kosztów nieopłaconej pomocy udzielonej z urzędu, oświadczając jednocześnie, że nie zostały one uiszczone ani w części ani w całości.
Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Zgodnie z regulacją zawartą w § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163 poz. 1348 ze zm.), koszty tej pomocy obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Na podstawie § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c tego rozporządzenia, który obejmuje wszystkie sprawy z wyjątkiem tych, w których przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna a także decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego, stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji w sprawie stanowiącej przedmiot zaskarżenia wynosi 240 zł.
Uwzględniając charakter sprawy oraz nakład pracy pełnomocnika obejmujący zapoznanie się ze sprawą oraz udział w rozprawie, przyznano tytułem opłaty za nieopłaconą pomoc prawną w/w kwotę 240 zł., która ulega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach (§ 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia). Zgodnie z ustawą z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) wynosi ona 22 %, co od kwoty 240 zł. daje 52,80 zł.
Adw. W. G. nie wykazał żadnych poniesionych przez siebie, a związanych ze świadczoną pomocą prawną wydatków.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie powołanych przepisów w/z z art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.