Uzasadnienie
H. D. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2013 r. Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza [...] z dnia [...] czerwca 2013 r. Nr [...] w sprawie odmowy przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego w związku z opieką nad mężem S. D. W podstawie prawnej tej decyzji wskazano m. in. art. 16a) ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2006 r., Nr 139, poz. 992, ze zm.).
Z akt sprawy wynika, że od 2010 r. skarżąca otrzymywała świadczenie pielęgnacyjne w związku z opieką nad mężem S. D. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:
Sąd rozpoznający niniejszą sprawę powziął informację o wystąpieniu przez Rzecznika Praw Obywatelskich do Trybunału Konstytucyjnego z wnioskiem o stwierdzenie niezgodności art. 11 ust. 1 i ust. 3 ustawy z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2012 r,, poz. 1548) z zasadą zaufania do państwa i prawa oraz zasadą ochrony praw nabytych wynikającymi z art. 2 Konstytucji RP.
Sprawa ta została zarejestrowana w Trybunale Konstytucyjnym pod sygnaturą K 27/13.
W uzasadnieniu swego wniosku Rzecznik zwrócił uwagę na wynikający ze znowelizowanych przepisów podział osób otrzymujących dotychczas świadczenie pielęgnacyjne na 2 grupy podmiotów: osób otrzymujących świadczenie pielęgnacyjne na podstawie nowych przepisów i osób otrzymujących nowe świadczenie w formie specjalnego zasiłku opiekuńczego oraz na odebranie znacznej grupie osób uprawnionych do świadczenia pielęgnacyjnego praw do tego świadczenia otrzymywanego dotychczas na podstawie decyzji administracyjnej na czas nieokreślony na podstawie art. 17 ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych. Wskazane regulacje budzą poważne zastrzeżenia w kontekście realizacji zasady ochrony praw nabytych.
Nadmienić również należy, że przed Trybunałem Konstytucyjnym zawisła też sprawa z wniosku grupy posłów o zbadanie zgodności z art. 2 i art. 32 ust. 1 w zw. z art. 69 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej przepisu art. 17 ust. 1b oraz przepisów art. 16a ust. 2, ust. 3, ust. 4 i ust. 5 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych - w brzmieniu nadanym jej ww. ustawa nowelizującą z dnia 7 grudnia 2012 r.
Również WSA w Poznaniu zwrócił się do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym dotyczącym konstytucyjności art. 12 ust. 1 powoływanej ustawy z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw.
W ocenie Sądu kwestie poddane badaniu przez Trybunał Konstytucyjny przez Rzecznika Praw Obywatelskich wiążą się ściśle z sytuacją faktyczną i prawną występującą w sprawie ze skargi H. D. Zgodnie zaś z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., sąd może z urzędu zawiesić postępowanie, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Uznając zatem, że zaistniała przesłanka do zawieszenia postępowania w rozpoznawanej sprawie wymieniona w art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.