Uzasadnienie
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II, pismem z dnia 13 marca 2020 r. skarżący A. N. został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi. Wezwanie zostało doręczone w dniu 18 marca 2020 r. Skarżącego pouczono o terminie i sposobie wykonania zarządzenia oraz skutkach jego niewykonania. Wyznaczony termin upłynął bezskutecznie w dniu 25 marca 2020 r. W dniu 26 marca 2020 r. A. N. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia go od wpisu sądowego od skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Badanie merytoryczne skargi poprzedza analiza jej dopuszczalności pod względem formalnym.
Wyjaśnić należy, że skarżący A. N., inicjując postępowanie sądowoadministracyjne, zobowiązany był do uiszczenia wpisu od skargi. Podstawę prawną do wezwania o wpis sądowy w tym zakresie stanowi przepis art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), zgodnie z którym sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.).
Przypomnieć należy, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 28 stycznia 2020 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł.
Skarżący złożył zażalenie na powyższe zarządzenie, które Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 3 marca 2020 r., sygn. akt II OZ 193/20 oddalił. Pismem z dnia 13 marca 2020 r. ponownie wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu. W wezwaniu określono siedmiodniowy termin do uiszczenia ww. kwoty, liczony od dnia otrzymania wezwania, sposób jego uiszczenia jak również zastrzeżono rygor w postaci odrzucenia skargi w przypadku nieuzupełnienia wpisu w wyznaczonym terminie.
Powyższe wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 18 marca 2020 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru).
Siedmiodniowy termin do uiszczenia należnego wpisu od skargi upłynął w dniu 25 marca 2020 r. W terminie tym skarżący nie uiścił wpisu.
Natomiast w dniu 26 marca 2020 r. nadał pismo z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy.
Wobec powyższego stwierdzić należy, że skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy po terminie do uiszczenia wpisu od skargi.
Złożenie zaś wniosku o przyznanie prawa pomocy po upływie ww. terminu, nawet jeżeli wniosek ten zostanie rozpoznany zgodnie z żądaniem strony, nie ma żadnego wpływu na obowiązek uiszczenia przez nią opłat, do których została wezwana na mocy prawomocnego zarządzenia w tym przedmiocie (postanowienie Naczelnego Sadu Administracyjnego z dnia 17 lutego 2012 r., sygn. akt II OSK 213/12, orzeczenie dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji o Sprawach orzeczenia.nsa.gov.pl).
W takim stanie rzeczy złożony wniosek nie mógł skutecznie zniweczyć konsekwencji płynących z faktu nieuiszczenia wpisu w terminie. Złożenie wniosku o prawo pomocy po upływie terminu do uiszczenia wpisu jest z punktu widzenia wymogu opłacenia skargi bezskuteczne.
W konsekwencji skargę należało odrzucić na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., o czym Sąd orzekł w sentencji postanowienia.