Uzasadnienie
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 19 lipca 2007 r., w wyniku rozpoznania złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, ustanowiono dla skarżącej S. K. adwokata, zaś wyrokiem z dnia 25 lipca 2007 r. sygn. akt II SA/Rz 850/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił jej skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] lipca 2006 r.
Nr [...].
Wyznaczony dla skarżącej pełnomocnik adwokat A. P. w złożonej w dniu 19 października 2007 r. opinii poinformowała, iż nie znajduje podstaw uzasadniających sporządzenie i wniesienie od tego wyroku skargi kasacyjnej.
Równocześnie wniosła o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącej, które to nie zostały uiszczone.
Stosownie do art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Zgodnie z regulacją zawartą w § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163 poz. 1348 ze zm.) koszty tej pomocy obejmują opłatę nie wyższą niż 150 % stawek minimalnych oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata.
Stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji w sprawie stanowiącej przedmiot zaskarżenia wynosi 240 zł.
W drugiej instancji, jeżeli sprawy nie prowadził ten sam adwokat, za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej jest to 75 % tej stawki (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit. c i pkt 2 lit. b w/w rozporządzenia).
Uwzględniając nakład pracy pełnomocnika i charakter sprawy należne tytułem wynagrodzenia 75 % tej stawki stanowić będzie kwotę 180 zł., którą sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach (§ 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia). Zgodnie z ustawą z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) wynosi ona 22 %, co od kwoty 180 zł. daje 39,60 zł.
Bez wpływu na wysokość przysługującego pełnomocnikowi wynagrodzenia pozostaje okoliczność, iż rozpoznanie wniosku o prawo pomocy i ustanowienie adwokata nastąpiło 19 lipca 2007 r., a więc jeszcze przed wydaniem w sprawie objętej skargą wyroku, co miało miejsce 25 lipca 2007 r. Pismo Okręgowej Rady Adwokackiej z dnia 23 lipca 2007 r. o wyznaczeniu adwokat A. P. wpłynęło do WSA w Rzeszowie 26 lipca 2007 r., po czym jak wynika z zalegającego w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru jego odpis został jej doręczony dopiero 30 lipca 2007 r. Tym samym nie mogła ona podjąć żadnych czynności na etapie postępowania pierwszoinstancyjnego, a wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej ma odniesienie wyłącznie do sporządzonej opinii.
W związku z powyższym na podstawie powołanych przepisów orzeczono jak w sentencji postanowienia.