Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 20 stycznia 2011 r. na skutek rozpoznania wniosku S. J. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, referendarz sądowy WSA w Rzeszowie zwolnił go w sprawie objętej jego skargą od kosztów sądowych i ustanowił dla niego adwokata.
Zarówno w sentencji tego postanowienia jak i jego uzasadnieniu popełniono oczywiste omyłki polegające na błędnie wskazanym (z uwzględnieniem form jego odmiany) nazwisku skarżącego - wnioskodawcy, tj. "J." zamiast prawidłowego "J.".
Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – określanej dalej jako P.p.s.a., sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki; na mocy art. 166 powołanej ustawy przepis ten znajduje odpowiednie zastosowanie do postanowień, przy czym do zarządzeń oraz postanowień referendarza sądowego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące zarządzeń przewodniczącego oraz postanowień sądu (art. 258 § 3 P.p.s.a.).
Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądowym, sprostowaniu mogą podlegać zarówno wadliwości sentencji jak i uzasadnienia orzeczenia (tak SN w postanowieniu z dnia 15 kwietnia 1982 r., I PZ 7/82), zaś sprostowanie może nastąpić zarówno z urzędu jak i na wniosek stron postępowania (wynika to z art. 159 P.p.s.a.).
Mając powyższe na uwadze, postanowiono jak w sentencji.