Uzasadnienie
Opisanym w komparycji postanowieniem Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] stwierdziło, że odwołanie skarżącego G. U. od decyzji Starosty [...] z dnia [...] lutego 2018 r. nr [...] w sprawie skierowania na badania lekarskie przeprowadzone w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami – zostało wniesione po upływie ustawowego terminu do jego wniesienia.
Odpis postanowienia został doręczony skarżącemu G. U. w dniu 1 czerwca 2018 r.
W dniu 3 lipca 2018 r. skarżący nadał w placówce operatora pocztowego skargę na ww. postanowienie.
Następnie w dniu 5 lipca 2018 r. skarżący nadał w placówce operatora pocztowego wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
W jego uzasadnieniu skarżący wyjaśnił, że w ostatnim dniu terminu do wniesienia skargi, ok. godz. 16:00 otrzymał od pełnomocnika przygotowaną przez niego skargę na ww. postanowienie. W drodze do urzędu pocztowego, kierując samochodem uczestniczył w wypadku drogowym, na potwierdzenie czego przedłożył zdjęcia uszkodzonego pojazdu oraz oświadczenia pasażera pojazdu oraz żony skarżącego, dotyczące okoliczności zdarzenia. Z uwagi na trudności z ustaleniem właściciela pojazdu, który uczestniczył w zdarzeniu, skarżący dotarł do miasta P. ok. godz. 20:00 gdzie ustalił, że wszystkie urzędy pocztowe były już nieczynne. Po otrzymaniu informacji od adwokata o konieczności złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, następnego dnia nadał w placówce operatora pocztowego stosowny wniosek.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2018r., poz. 1302 – w dalszej części: "p.p.s.a."), czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym uzależnione jest od spełnienia określonych przesłanek pozytywnych, których istnienie pozwala na przywrócenie terminu i negatywnych, których istnienie czyni przywrócenie terminu niedopuszczalnym.
Zgodnie z art. 86 p.p.s.a. przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeśli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego, natomiast art. 87 p.p.s.a. stanowi, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się w terminie siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu, jednocześnie w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Wraz z wnioskiem strona winna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
Brak winy w uchybieniu terminowi powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik szczególnej staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy uwzględnieniu także uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem. Okoliczności przemawiające za uznaniem braku winy w uchybieniu terminowi muszą mieć charakter wyjątkowy i niezależny od wnioskodawcy. Do okoliczności takich zalicza się nagłe, nieprzewidywalne zdarzenia, które nie dały się usunąć w terminie do dokonania danej czynności, np. nagłe choroby i zdarzenia losowe (tak m. in. w postanowieniu NSA z dnia 18 września 2009 r. II OZ 764/09).
W pierwszej kolejności należy wskazać, że wniosek o przywrócenie terminu spełnia wymogi z art. 87 § 1 i 4 p.p.s.a., albowiem został złożony przed upływem siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, ponadto skarżący dokonał czynności procesowej, której uchybił.
Zdaniem Sądu, okoliczności przedstawione przez skarżącego uzasadniają przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wypadek samochodowy, niezależnie od stopnia odniesionych obrażeń czy poniesionych strat materialnych, należy do zdarzeń losowych, których nie można przewidzieć. Należy też zauważyć, że w rozpoznawanej sprawie skarżący niezwłocznie po ustaniu przyczyny uchybienia terminu do wniesienia skargi, czyli w dniu następnym po wypadku samochodowym, nadał skargę w placówce operatora pocztowego, zaś dwa dni później po uzyskaniu informacji od adwokata złożył wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Sąd podkreśla również, że nie może być uznane za zawinione działanie strony polegające na zwlekaniu z dokonaniem czynności procesowej do ostatniego dnia terminu.
W związku z powyższym Sąd uznał, że nie można zarzucić skarżącemu niedostatecznej dbałości i staranności w prowadzeniu własnych spraw, zaś niedochowanie terminu do wniesienia skargi było następstwem okoliczności od niego niezależnych.
Dlatego też, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. należało przywrócić termin do wniesienia skargi.