Uzasadnienie
W dniu 20 stycznia 2017 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga B.W. i T.W. reprezentowanych przez profesjonalnego pełnomocnika na opisane w sentencji postanowienie. Do skargi dołączone nie zostało dołączone pełnomocnictwo. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z 20 stycznia 2017 r. wezwano profesjonalnego pełnomocnika skarżących do usunięcia - w terminie 7 dni - braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżących przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi zgodnie z art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej "P.p.s.a."). Powyższe wezwanie zawierało pouczenie, że nieuzupełnienie braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie spowoduje jej odrzucenie.
Wezwanie doręczono profesjonalnemu pełnomocnikowi w dniu 8 lutego 2017 r. W dniu 9 lutego 2017 r. jako uzupełnienie braków formalnych skargi w placówce pocztowej operatora wyznaczonego nadana została na adres Sądu przesyłka zawierająca kserokopię pełnomocnictwa nie poświadczoną za zgodność z oryginałem.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Warunkiem wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego jest skuteczne wniesienie skargi spełniającej określone w ustawie warunki formalne, bez których nadanie jej właściwego biegu nie jest możliwe.
Stosownie do treści art. 34 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., zwanej dalej "P.p.s.a.") strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Pełnomocnikiem strony może być adwokat, co wynika z treści art. 35 § 1 P.p.s.a. W myśl art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie.
Sąd może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony. Zgodnie z art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Odpisami w rozumieniu – zgodnie z art. 47 § 2 p.p.s.a. - mogą być także uwierzytelnione fotokopie bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej. Z kolei przepis art. 48 § 3 p.p.s.a. stanowi, iż zamiast oryginału dokumentu strona może złożyć odpis dokumentu, jeżeli jego zgodność z oryginałem została poświadczona przez notariusza albo przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym lub doradcą podatkowym.
Zgodnie z dyspozycją art. 49 § 1 P.p.s.a., niedołączenie pełnomocnictwa do pisma złożonego przez pełnomocnika stanowi brak formalny pisma skutkuje koniecznością wezwania pełnomocnika do jego uzupełnienia w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, w przypadku zaś skargi - pod rygorem jej odrzucenia, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.
W świetle przywołanych wyżej unormowań nie budzi wątpliwości, że warunkiem nadania skardze dalszego biegu na wskazaną w sentencji niniejszego postanowienia decyzję było złożenie pełnomocnictwa do reprezentowania skarżących przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi. Pomimo prawidłowo doręczonego wezwania i pouczenia zawartego w wezwaniu, iż przesłane do sądu dokumenty pełnomocnictwa, powinny mieć formę oryginału lub ewentualnie uwierzytelnionego odpisu profesjonalny pełnomocnik nie uzupełnił braków formalnych skargi, bowiem nadesłał jedynie nieuwierzytelnioną kserokopię pełnomocnictwa. Skoro ten brak formalny skargi nie został uzupełniony Sąd nie mógł nadać skardze dalszego biegu i zobligowany był ją odrzucić o czym orzekł na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a. Z uwagi na fakt, że w sprawie został uiszczony wpis od skargi w kwocie 200, 00 zł, należało z urzędu - na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a. orzec o jego zwrocie.