Uzasadnienie
Opisaną w sentencji postanowienia decyzją Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w [...] z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...], którą wymierzono M.B. karę pieniężną w wysokości 12 000 zł z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry.
Nie zgadzając się z powyższą decyzją M.B. reprezentowana przez fachowego pełnomocnika złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę. Poza zarzutami odnoszącymi się do kwestionowanej decyzji, skarżąca za wnioskowała o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Na uzasadnienie wniosku w końcowej części skargi przytoczyła postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych, w których sądy te wstrzymywały wykonanie decyzje wydawane przez organy celne w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie, a uprzednio postanowieniem z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
W myśl zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej p.p.s.a.), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Wyjątkiem od tej reguły ogólnej jest przyznanie sądowi w ściśle określonych przypadkach, o których mowa w art. 61 §3 p.p.s.a., możliwości udzielenia stronie ochrony tymczasowej poprzez wstrzymanie wykonania aktu lub czynności w całości lub w części, chyba że ustawa szczególna wyłącza tę możliwość.
Treść normatywna powyższego przepisu wskazuje, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu może nastąpić wyłącznie w wyniku złożonego przez skarżącego wniosku oraz w granicach luzu decyzyjnego przyznanego sądowi przez ustawodawcę, wyznaczonego zakresem znaczeniowym przesłanek sformułowanych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. zaistnieniem niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Będące podstawą wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków są pojęciami nieostrymi, co wiąże się z koniecznością konkretyzacji zawartej w nich ogólnej normy i nadania im treści z uwzględnieniem okoliczności faktycznych każdej indywidualnej sprawy. Szkoda, o jakiej mowa w przepisie art 61 § 3 p.p.s.a., to taka, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.
Z kolei trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Obowiązkiem strony, która wnosi o udzielenie jej ochrony tymczasowej poprzez wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, jest przedstawienie sądowi tez, twierdzeń oraz dokumentów, które uprawdopodobnią zasadność wniosku.
Mając na uwadze powyższe Sąd stwierdza, że skarżąca nie wykazała, że istotnie w sprawie zaistniały okoliczności świadczące o zasadności wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji tym bardziej, że w dalszym ciągu prowadzi działalność gospodarczą. Uzasadnienie wniosku nie wyjaśnia bowiem, na czym polega niebezpieczeństwo powstania trudnych do odwrócenia skutków, ze wskazaniem jakie to mogą być skutki lub też niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody, ze wskazaniem tejże szkody, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., a także nie znajduje potwierdzenia w dokumentach źródłowych dotyczących aktualnej sytuacji finansowej oraz majątkowej skarżącej.
Wskazać należy, że nawet potencjalna wadliwość zaskarżonej decyzji nie ma wpływu na ocenę zasadności wniosku w przedmiocie wstrzymania jej wykonania, ponieważ dokonywanie przez Sąd oceny legalności decyzji na tym etapie postępowania jest przedwczesne i niedopuszczalne. Zatem ani zarzuty podniesione pod adresem zaskarżonej decyzji ani treść przytoczonych orzeczeń innych sądów administracyjnych zapadłych w sprawach w analogicznym przedmiocie nie mogą w żaden sposób warunkować treści orzeczenia w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w przedmiotowej sprawie. Należy mieć na względzie także i to, że zapłata oznaczonej w decyzji należności ma charakter odwracalny, a zatem w przypadku uchylenia zaskarżonej do sądu administracyjnego decyzji uiszczona należność podlegać będzie zwrotowi.
Sąd stwierdza, że na podstawie przedstawionej przez wnioskodawczynię argumentacji, jak i dokumentów zalegających w aktach sprawy nie było możliwe ustalenie jakie negatywne następstwa wykonania decyzji mogą dla niej wyniknąć. Brak pełnych i wiarygodnych danych uniemożliwił Sądowi zweryfikowanie czy pokrycie należności orzeczonej decyzją wiązałoby się z wyrządzeniem skarżącemu znacznej szkody lub doprowadziło do spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Z powyższych względów, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.