Uzasadnienie
Pismem z dnia 25 września 1999r. J. S. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Rzeszowie, skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 1999 roku, nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy z dnia [...] maja 1999r., znak: [...] ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla lokalizacji żelbetonowych słupów telefonicznych oraz podwieszenia kabli telekomunikacyjnych w C., na działkach wymienionych w tej decyzji.
Postanowieniem z dnia 11 września 2001r., sygn. akt 1560/99 Naczelny Sąd Administracyjny o/z w Rzeszowie zawiesił postępowanie wobec śmierci skarżącego J. S. oraz uczestników postępowania E. B. i W. S. Pismami z dnia 30.06.2006r., 25.02.2009r. i 14.02.2011r. wezwano ustalonych następców prawnych po zmarłym J. S. tj. M. K., B. S., M. S., J. S., A. S., G. P., D. J. do złożenia oświadczenia czy podtrzymują skargę.
M. S., A. S., D. J. złożyli oświadczenie, że nie popierają skargi złożonej przez J. S. (k. 646-650 tom IV).
W związku z powyższym pismem z dnia 25 maja 2011r., sygn. akt II SA/Rz 862/09 ponownie zwrócono się do M. K., B. S., J. S., G. P. z wezwaniem czy nadal popierają skargę złożoną przez J. S. W wezwaniu tym wskazano, że odpowiedzi należy udzielić w terminie 14 dni, licząc od dnia doręczenia pisma, pod rygorem uznania, że skarga została wycofana.
Wezwania o udzielenie wyjaśnień w przedmiocie podtrzymania skargi zostały doręczone w sposób prawidłowy, co potwierdzają znajdujące się w aktach sprawy dowody doręczenia.
W zakreślonym terminie wyżej wymienieni następcy prawni, nie złożyli oświadczenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – określanej dalej jako P.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie to wiąże sąd. Jedynie w przypadku, gdyby cofnięcie skargi zmierzałoby do obejścia prawa lub powodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, Sąd zobligowany jest do uznania tej czynności za niedopuszczalną.
Skuteczne cofnięcie skargi jest przesłanką umorzenia postępowania wskazaną w art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a.
Mając na uwadze powyższe Sąd stwierdza, że okoliczność taka zachodzi w niniejszej sprawie. W przedmiotowej sprawie następcy prawni po zmarłym J. S. tj. M. K., B. S., M. S. J. S., A. S., G. P., D. J. skutecznie cofnęli skargę. W ocenie Sądu brak jest okoliczności, które wskazywałyby na konieczność uznania tego oświadczenia za niedopuszczalne, zatem postępowanie wszczęte na skutek skargi J. S. na wymienioną na wstępie decyzję SKO podlega umorzeniu.
W związku z powyższym, na mocy art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 60 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.
O zwrocie wpisu Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.