Uzasadnienie
W dniu 29 lipca 2019 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga E. K. i Z. K. na postanowienie Wojewody z dnia [...] maja 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie zmiany decyzji. Postanowienie doręczono tylko Z. K. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
skargę należało odrzucić.
Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 poz. 1302 ze zm. - zwanej dalej "P.p.s.a."), sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Zgodnie zaś z art. 50 § 1 i 2 tej regulacji, uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi.
Przedmiotem skargi jest w niniejszej sprawie opisane wyżej postanowienie, zaś analiza jej treści nie budzi wątpliwości, że stanowiący przedmiot zawartego w nim rozstrzygnięcia dotyczył wyłącznie osoby Z. K., który wystąpił z wnioskiem z [...] grudnia 2017 r. o zmianę decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] sierpnia 1994 r. nr [...] o pozwoleniu na budowę. E. K. nie brał udziału w postępowaniu administracyjnym i nie doręczano mu postanowień wydanych w jego toku. W żadnym wypadku nie jest on uprawniony do wywodzenia swego interesu prawnego w powyższej sprawie z faktu, że jest obok Z. K. wspólnikiem spółki cywilnej PHU "[...]" S.C. w [...], a decyzja o pozwoleniu na budowę dotyczy budynku, w którym wspólnie prowadzą działalność gospodarczą. Spółka cywilna nie ma podmiotowości prawnej w postepowaniu sądowoadministracyjnym, jak również w postępowaniu administracyjnym, stanowi bowiem umowę cywilnoprawną.
W tym stanie rzeczy, skoro E. K. nie był adresatem zaskarżonego postanowienia ani nie był stroną postępowania administracyjnego zakończonego tym postanowieniem to należało uznać, że jego skarga pochodzi od podmiotu nieuprawnionego, a w rezultacie podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Z uwagi na powyższe Sąd postanowił jak w sentencji, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.