Uzasadnienie
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi T. G. jest postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2013 r., nr [...], w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego.
Ponieważ skarga została podpisana przez adwokata M. L., który nie miał umocowania do reprezentowania skarżącej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Rzeszowie (dalej WSA). Dlatego pismem z dnia 25 października 2013 r. został on wezwany przez Sąd do nadesłania pełnomocnictwa zawierającego umocowanie do reprezentowania skarżącej przed WSA, gdyż zalegające w aktach sprawy pełnomocnictwo nie zawiera takiego umocowania. Wezwanie należało wykonać w terminie 7 dni, od dnia jego doręczenia pod rygorem uznania, że w/w adwokat nie jest umocowany do reprezentowania skarżącej w niniejszej sprawie. Adwokat otrzymał wezwanie w dniu 29 października 2013 r. (k. 21 akt sądowych), lecz mimo upływu wyznaczonego terminu nie nadesłał żądanego pełnomocnictwa.
W związku z tym skarżąca została wezwana do podpisania skargi oraz do nadesłania 4 odpisów skargi. Powyższe wezwanie wraz z pouczeniem, że nieusunięcie wskazanych braków w terminie 7 dni od daty jego doręczenia spowoduje odrzucenie skargi, zostało doręczone skarżącej w dniu 19 grudnia 2013 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru wezwania k. 28 akt sądowych). Mimo upływu wyznaczonego terminu skarżąca nie podpisała skargi i nie nadesłała wymaganej ilości odpisów skargi.
W dniu 23 grudnia 2013 r. T. G. nadała w urzędzie pocztowym do WSA wniosek o cofnięcie skargi w przedmiotowej sprawie. Jako przyczynę cofnięcia wskazała, że "postępowanie zostało wznowione przez organ I instancji". Nadto wniosła o zwrot uiszczonego w sprawie wpisu sądowego na swój adres zamieszkania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Wyjaśnienia wymaga, że skarga składana do sądu administracyjnego jest pismem procesowym, które aby mogło zostać merytorycznie rozpoznane musi spełniać określone wymogi formalne. Jednym z nich, stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. jest podpisanie skargi przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Nieusunięcie pomimo wezwania określonego braku formalnego skargi w wyznaczonym terminie powoduje odrzucenie skargi (art. 58 § 3 P.p.s.a.).
Niezależnie od powyższego taki sam skutek wywiera nieusunięcie pomimo wezwania braków formalnych skargi w postaci nie przedłożenia jej odpisów w stosownej ilości (art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.). Skarga powinna bowiem czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym (art. 57 § 1 P.p.s.a.). Zgodnie zaś z art. 47 § 1 P.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom.
Ponieważ skarżąca mimo prawidłowego doręczenia jej wezwania - nie podpisała skargi i nie nadesłała wymaganej ilości odpisów skargi, dlatego skarga nie może być rozpoznana i podlega odrzuceniu.
Z uwagi na istnienie w/w braku formalnego i braku fiskalnego, Sąd nie mógł formalnie rozpoznać wniosku o cofnięcie skargi.
Z uwagi na powyższe Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia po myśli art. 220 § 3 P.p.s.a. oraz art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. i art. 58 § 3 P.p.s.a.
O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.