Uzasadnienie
D. B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na postanowienie Wojewody z dnia [...] października 2008r. znak: [...] utrzymujące w mocy postanowienie Starosty z dnia [...] września 2008r. znak: [...], które w oparciu o art. 113 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej k.p.a. odmawiało wydania postanowienia prostującego decyzję Kierownika Urzędu Rejonowego z dnia [...] grudnia 1993r. znak: [...] udzielającą D. i A. B. pozwolenia na rozbudowę budynku mieszkalnego na działce nr 883/2, położonej przy ul. P. w L. Skarżąca domaga się wyeliminowania z obrotu prawnego obydwu wskazanych rozstrzygnięć (Wojewody i Starosty), zarzucając im obrazę art. 113 k.p.a. poprzez nieuzasadnioną odmowę sprostowania oczywistej omyłki w decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego z dnia [...] grudnia 1993r., polegającej na błędnym określeniu numeru ewidencyjnego działki jako "883/2", zamiast właściwego, wynikającego ze zgromadzonego materiału dowodowego tj. "683/2".
W dniu 3 kwietnia 2009r. wpłynęło do tut. Sądu postanowienie Wojewody z dnia [...] marca 2009r. znak: [...], które w pkt 1 uchylało swoje postanowienie z dnia [...] października 2008r. oraz poprzedzające je postanowienie Starosty z dnia [...] czerwca 2008r. znak: [...], natomiast w pkt 2 prostowało we wspomnianej wyżej decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego z dnia [...] grudnia 1993r. oczywistą omyłkę przez wskazanie, iż w wierszu pierwszym od dołu na stronie pierwszej powyższej decyzji zamiast sformułowania "nr ewid. gruntów 883/2 powinno być "nr ewid. gruntów 683/2".
W podstawie prawnej Wojewoda powołał art. 54 § 3 w zw. z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), określanej następnie jako P.p.s.a. oraz art. 113 § 1, art. 138 § 1 pkt 2 i art. 144 k.p.a.
Na rozprawie w dniu 22 lipca 2009r. D. B. oświadczyła, iż cel, dla którego złożyła niniejszą skargę został zrealizowany, wobec podjęcia przez Wojewodę postanowienia z dnia [...] marca 2009r., dlatego też cofa skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), określanej następnie jako P.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Oświadczenie w tym przedmiocie wiąże co do zasady sąd. W sytuacji jednak, gdyby zmierzało ono do obejścia prawa bądź spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, Sąd obowiązany jest uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne.
Wedle natomiast art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. gdy skarżący cofnie skutecznie skargę, sąd umarza postępowanie nią zainicjowane.
Wobec treści wskazanych przepisów prawa oraz mając na uwadze okoliczności niniejszej sprawy umorzono postępowanie ze skargi D. B. na wskazane na wstępie postanowienie Wojewody z dnia [...] października 2008r. Skarżąca cofnęła bowiem swą skargę. Nie stwierdzono jednocześnie zachodzenia negatywnych przesłanek uznania oświadczenia w tym przedmiocie za skuteczne, określonych w cytowanym art. 60 P.p.s.a.
Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w zw. z art. 60 P.p.s.a.
Rozstrzygnięcie o kosztach sądowych znajduje uzasadnienie w art. 232 § 1 pkt 1 lit. a P.p.s.a.