Uzasadnienie
Zaskarżonym w niniejszej sprawie postanowieniem Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Rzeszowie rozpatrzyło ponaglenie skarżącej na przewlekłe prowadzenia przez Wójta Gminy [...] postępowania w sprawie ustalenia dla skarżącej odpłatności za pobyt męża w domu pomocy społecznej. Postanowienie doręczono skarżącej z pouczeniem o jego niezaskarżalności do Sądu. Nie stosując się do pouczenia M.W. – syn M.W.1 występujący jako pełnomocnik matki, złożył w formie elektronicznej do tutejszego Sądu za pośrednictwem SKO skargę na opisane w sentencji postanowienie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej "p.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie skarżąca uczynił postanowienie mające swoją podstawę w art. 123 w związku z art. 37 § 6 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2021 r. poz. 735 ze zm., dalej "k.p.a.").
Ponaglenie przysługuje stronie zarzucającej organowi administracji publicznej bezczynność w prowadzeniu sprawy lub przewlekłe prowadzenie postępowania do właściwego organ administracji publicznej wyższego stopnia w stosunku do organu, który pozostaje w bezczynności/przewlekłości. Wniesienie ponaglenia jest warunkiem złożenia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność/przewlekłe prowadzenia postępowania administracyjnego przez organ administracji publicznej. Postanowienie wydawane w następstwie rozpatrzenia ponaglenia ma w związku z tym charakter wpadkowy (incydentalny), nie kończy postępowania w sprawie głównej i nie zawiera rozstrzygnięcia co do istoty sprawy. Postanowienie to nie może być ponadto zaskarżone zażaleniem (art. 141 § 1 w zw. z art. 37 k.p.a.).
W świetle powyższego wskazać należy, że postanowienie wydane na podstawie art. 123 w związku z art. 37 § 5 i § 6 k.p.a. nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Zgodnie bowiem ze wspomnianym wcześniej art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Skarga na to postanowienie podlega zatem odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., który stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne z innych powodów niż wymienione w art. 58 § 1 pkt 1 – 5a p.p.s.a.
Wobec powyższego, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie orzekł jak w pkt I sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu (pkt II sentencji postanowienia) Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem sąd zwraca z urzędu stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego.
Końcowo Sąd wyjaśnia, że okoliczność nieusunięcia braków formalnych skargi przez nienadesłanie przez M.W. podpisanego pełnomocnictwa, sama w sobie stanowi podstawę do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., ale wobec niedopuszczalności skargi w niniejszej sprawie ma charakter wtórny. Ta ostatnia okoliczności wpłynie na pominięcie M.W. jako pełnomocnika M.W.1 w niniejszej sprawie wskutek nieprzedłożenia pełnomocnictwa we właściwej formie.