Uzasadnienie
W dniu 22 sierpnia 2007r. S. K., R. P., J. L., A. L., A. M., B. M., M. S., W. S., M. R. i W. R. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wspólną skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2007r. znak: [...] uchylającą decyzję Burmistrza Miasta z dnia [...] marca 2007r. znak: [...] – która odmawiała G. J. wydania decyzji nakazującej właścicielom działki nr [...] położonej w J. przywrócenie stanu wody na gruncie do stanu poprzedniego bądź wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom – oraz przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.
Ze względu na fakt, iż skarga nie była opłacona jak też zawierała brak formalny, wezwano S. K., R. P., J. i A. L., A. M, B. M., M. S., W. S. oraz M. i W. R. do solidarnego uiszczenia kwoty 300 zł tytułem wpisu obowiązującego w niniejszej sprawie oraz do nadesłania 3 egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych (z jednoczesnym zaznaczeniem, iż przesłanie odpisów skargi przez jednego skarżących będzie równoznaczne z usunięciem braków formalnych skargi przez wszystkich skarżących). W wezwaniu wskazano termin 7 dni na jego wykonanie, licząc od daty doręczenia oraz rygor odrzucenia skargi mający zastosowanie w wypadku niedostosowania się do treści wezwania.
Przedmiotowe wezwania zostały doręczone: S. K. w dniu 16 maja 2008r., R. P. oraz M. i W. R. w dniu 17 maja 2008r. A. i J. L., M. S. oraz W. S. w dniu 19 maja 2008r., natomiast B. M. i A. M. w dniu 20 maja 2008r., co potwierdzają zwrotne potwierdzenia ich odbioru.
Siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków skargi upłynął bezskutecznie: względem S. K. w dniu 23 maja 2008r., R. P., M. i W. R., A. i J. L., M. S. i W. S. w dniu 26 maja 2008r., zaś B. M. i A. M. w dniu 27 maja 2008r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Podstawowym obowiązkiem osoby składającej skargę do sądu administracyjnego jest konieczność jej opłacenia. Wynika on z art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. stanowiącego, iż od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały, przy czym zgodnie z § 2 powołanego przepisu pismem takim jest m. in. skarga.
Z kolei wedle art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Konsekwencją procesową nieopłacenia skargi jest jej odrzucenie, o czym stanowi art. 220 § 3 P.p.s.a.
Mając na uwadze okoliczności niniejszej sprawy należy stwierdzić, iż żaden ze skarżących nie uzupełnił braku fiskalnego skargi. Ponadto nie przedłożono stosownej liczby odpisów skargi celem doręczenia ich pozostałym stronom postępowania. Przy czym w obydwu wypadkach składający skargę byli wzywani do dokonania powyższych czynności, wraz z równoczesnym wskazaniem rygoru na wypadek niezastosowania się do treści wezwania.
Tym samym należało odrzucić przedmiotową skargę, po myśli art. 220 § 1 i § 3 P.p.s.a.