Uzasadnienie
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 14 listopada 2013 r. Sąd zawiesił postępowanie sądowe związane z kontrolą opisanej w sentencji decyzji z powodu sprawy zawisłej przed Trybunałem Konstytucyjnym o sygn. K.27/13. Wyrok w tej sprawie wydano 5 grudnia 2013 r. i opublikowano w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej 16 grudnia 2013 r. pod poz. 1557.
Podaniem z dnia 18 lutego 2014 r. M. D. wniósł o podjęcie zawieszonego postępowania sądowego z powołaniem się na w/w wyrok Trybunału Konstytucyjnego.
Wniosek ten nie zasługuje jednak na uwzględnienie. Wprawdzie w sytuacji, gdy podstawą zawieszenia postępowania było ustalenie, że rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku toczącego się przed Trybunałem Konstytucyjnym postępowania Sąd powinien je podjąć wobec wydania orzeczenia kończącego to postępowanie, stosownie do art. 128 § 1 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej: P.p.s.a.). W przypadku wyroku Trybunału powinno to nastąpić po ogłoszeniu orzeczenia w Dzienniku Ustaw (art. 190 ust. 1-3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej i art. 8 i art. 9 ust. 1 pkt 2 i 6 ustawy z 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych tekst jedn. Dz. U. z 2011 r. Nr 197, poz. 1172). Niemniej wnioskiem z dnia 26 lipca 2013 r. grupa posłów na Sejm RP wystąpiła do Trybunału o stwierdzenie niezgodności z Konstytucją m.in. przepisu art. 17 ust 1b ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (tekst jedn.
Dz. U. 2013 r. poz. 1456, dalej: u.ś.r.) w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 2012, poz. 1548 z późn. zm.), z przepisami art. 2 i art. 32 ust. 1 w związku z art. 69 Konstytucji RP. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że wprowadzenie kryterium daty powstania niepełnosprawności do katalogu warunków przyznania świadczenia pielęgnacyjnego znacząco różnicuje sytuację niepełnosprawnych.
Uwzględniając zatem powód odmowy przyznania skarżącemu przez organy administracji publicznej świadczenia pielęgnacyjnego (właśnie przewidziany w art. 17 ust. 1b u.ś.r. brak powstania niepełnosprawności w okresie, o którym mowa w w/w przepisie) Sąd uznał, że w dalszym ciągu istnieje stan, o którym mowa w art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sprawa dotycząca zacytowanego wniosku może bowiem mieć wpływ na wynik niniejszego postępowania. Dlatego podjęcie postępowania byłoby przedwczesne i niecelowe, skoro istnieje inna podstawa zawieszenia postępowania.
Wobec tego, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 i art. 131 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.