Uzasadnienie
Przedmiotem skargi K. K. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie jest postanowienie Wojewody z dnia [...] września 2009r. znak: [...], które uchyliło postanowienie Starosty z dnia [...] lipca 2009r. znak: [...] i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Tym ostatnim postanowieniem Starosta wstrzymał wykonanie swojej decyzji z dnia [...] października 2007r. znak: [...] w zakresie punktów I i II, w których orzeczono o zwrocie na rzecz J. W. nieruchomości położonej w obr. [...], oznaczonej jako działki nr [...] i nr [...] (pkt I) oraz o zwrocie przez J. W. na rzecz Gminy Miasto [...] zwaloryzowanego odszkodowania w wysokości 10 872,13 zł (pkt II).
W sprawie tej uczestnik postępowania J. W. wniósł o uchylenie w całości postanowienia Wojewody z dnia [...] listopada 2009r. znak: [...], które wstrzymywało wykonanie postanowienia tego ostatniego organu z dnia [...] września 2009r. Argumentując wniosek J. W. podniósł, że kwestionowane przez niego postanowienie narusza prawo tj. art. 61 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), określanej dalej jako P.p.s.a. Organ podjął je bowiem pomimo, że jego postanowienie z dnia [...] września 2009r. jako nierodzące po niczyjej stronie jakichkolwiek praw czy obowiązków nie podlega wykonaniu, a co za tym idzie brak jest podstaw do orzekania o wstrzymaniu jego wykonania. Wnioskodawca powołał się przy tym na orzecznictwo sądowoadministracyjne wskazujące, iż wstrzymaniu podlegają jedynie takie akty (czynności) organu, które posiadają przymiot wykonalności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Postanowienie, o którego uchylenie wnosi J. W. zapadło na podstawie art. 61 § 2 pkt 1 P.p.s.a., który pozwala organowi administracji publicznej na wstrzymanie (z urzędu lub na wniosek skarżącego) wykonania w całości lub w części decyzji lub postanowienia, na które wniesiono skargę do sądu administracyjnego.
Postanowienie takie jest niezaskarżalne. Paragraf 4 powołanego artykułu dopuszcza jednak możliwość zmiany bądź uchylenia takiego postanowienia w każdym czasie przez sąd. Warunkiem dopuszczalności takiego orzeczenia jest zmiana okoliczności.
Chodzi zatem o sytuację, gdy po wydaniu postanowienia w przedmiocie wstrzymania wykonania skarżonego aktu (czynności) pojawią się okoliczności wskazujące na potrzebę odmiennego rozstrzygnięcia w tej kwestii.
W niniejszym wypadku, wnosząc o uchylenie postanowienia Wojewody z dnia [...] listopada 2009r. J. W. nie wskazał na jakąkolwiek zmianę okoliczności sprawy w zakresie przesłanek wstrzymania wykonania postanowienia z dnia [...] września 2009r. Podniósł natomiast, iż postanowienie z dnia [...] listopada 2009r. jest merytorycznie błędne, bowiem nie było podstaw do orzeczenia o wstrzymaniu wykonania aktu, nie podlegającego w ogóle takiemu wykonaniu. Jak już jednak wyżej zaznaczono, wskazana okoliczność (ewentualna nieprawidłowość merytoryczna postanowienia o wstrzymaniu w dacie jego podjęcia) nie stanowi przesłanki orzekania w trybie powołanego wyżej art. 61 § 4 P.p.s.a.
Z uwagi na powyższe orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 61 § 4 i § 5 P.p.s.a.