Uzasadnienie
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...]r. Nr [...] Prezydent Miasta, po rozpoznaniu wniosku B.K. w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy dla budowy garażu dwustanowiskowego, remontu istniejącego ogrodzenia z zachowaniem wjazdu na działce 33/4 w P. przy ulicy C. ustalił warunki zabudowy dla inwestycji opisanych na wstępie.
Jako podstawę prawną powołano przepis art. 4 ust. 2 pkt 2, art. 59 ust. 1, art. 60 ust. 1, art. 64 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym /Dz. U. nr 80, poz. 717/.
W uzasadnieniu organ wskazał, iż ustalono linię zabudowy, wysokość budynku garażowego, szerokość elewacji frontowej. Garaż ten może być tylko murowany, a nie o konstrukcji metalowej.
Remont zaś ogrodzenia wymaga stosownego zgłoszenia.
Przedmiotowa inwestycja została pozytywnie uzgodniona z Konserwatorem Zabytków w P., Okręgowym Urzędem Górniczym w K. i Zarządem Dróg Miejskich w P. Przeznaczenie terenu oraz warunki zabudowy i zagospodarowania terenu zostały ustalone przy uwzględnieniu przepisów szczególnych.
W odwołaniu od tej decyzji Z.K. w P. nie wyraził zgody na planowaną inwestycję, albowiem uniemożliwi prawidłową ochronę Z.K..
Po jego rozpoznaniu Samorządowe Kolegium Odwoławcze, decyzją z dnia [...]r. utrzymało w mocy rozstrzygnięcie go poprzedzające.
W uzasadnieniu organ wskazał, iż zamierzenie inwestycyjne zostało pozytywnie uzgodnione z Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków w zakresie ochrony konserwatorskiej, Dyrektorem Okręgowego Urzędu Górniczego oraz Prezydentem Miasta w zakresie rozwiązań ruchu drogowego.
Problematykę wydania decyzji o warunkach zabudowy regulują przepisy ustawy z dnia 27 III 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
Na podstawie art. 61 ust. 1 ustawy wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest możliwe w przypadku łącznego spełnienia następujących warunków:
- 1) co najmniej jedna działka sąsiednia jest zabudowana,
- 2) teren ma dostęp do drogi publicznej,
- 3) istniejące lub projektowane uzbrojenie terenu jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego,
- 4) teren nie wymaga zgody na zmianę przeznaczenia gruntów,
- 5) decyzja jest zgodna z przepisami odrębnymi.
Opisana na wstępie decyzja spełnia wymogi przewidziane przepisami prawa.
Decyzja ta nie upoważnia do rozpoczęcia budowy, dopiero uzyskanie pozwolenia na budowę daje podstawę do realizacji zamierzenia objętego decyzją o warunkach zabudowy.
Decyzję tą zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego S.P. – Z.K.w P., wnosząc o jej uchylenie.
W motywach skargi zarzucił naruszenie przepisów art. 61 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz § 71 ust. 3 rozporządzenia z 12 kwietnia 2004 r. w sprawie warunków technicznych /.../.
Równocześnie skarżący nie wskazał na czym polegało naruszenie cyt. przepisu art. 61.
Naprowadził jedynie, iż w tej sprawie inwestor powinien uzyskać pozytywne uzgodnienie od Straży Pożarnej.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie z przyczyn wywiedzionych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga zasługuje na uwzględnienie chociaż z innych względów niż podnosi skarżący.
Sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, a rozstrzyga w granicach danej sprawy – przepis art. 134 § 1ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270/.
Wszczęcie postępowania w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy inicjuje wniosek inwestora – przepis art. 64 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a zawartość wniosku określa przepis art. 52 ust. 1 w zw. z art. 64 cyt. ustawy.
W aktach sprawy zalega wniosek B.K. datowany [...]r.
Wynika zeń, iż w rubryce: dane identyfikacyjne inwestycji wpisano "postawienie garażu o konstrukcji rozbieralnej, przesunięcie garażu istniejącego remont istniejącego ogrodzenia z siatki ocynkowanej". Poniżej dopisano innym kolorem długopisu w późniejszym terminie "ewentualnie garażu dwustanowiskowego murowanego".
Wykładnia językowa tego dodatkowego zapisu prowadzi do stwierdzenia, iż tak sformułowany wniosek do uznania organu pozostawia zakres inwestycji nim objętej.
Postępowanie administracyjne wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu – art. 61 § 1 k.p.a.
Przyjęte w art. 61 § 1 k.p.a. rozwiązanie nie oznacza jednak dowolności organu administracji publicznej we wszczęciu postępowania z urzędu lub na żądanie strony.
Przepis art. 61 § 1 k.p.a. musi być interpretowany w związku z przepisami prawa materialnego, które nie tylko wyznaczają rodzaj spraw załatwianych w formie decyzji administracyjnej ale i normują inicjatywę co do powstania danej treści stosunku materialnoprawnego.
Treść żądania strony wyznacza przedmiot postępowania.
Stosownie do przepisu art. 61 § 1 k.p.a. żądanie wszczęcia postępowania administracyjnego określa przedmiot tego postępowania, a w razie wątpliwości – sprecyzowanie żądania należy do strony, nie zaś do organu administracji /patrz: wyrok NSA z dnia 11 czerwca 1990 r. I SA 367/90/ "o tym jaki charakter ma pismo strony decyduje sama strona, jeśli charakter wniesionego pisma budzi wątpliwości organu administracji ma obowiązek czuwania aby strona nie poniosła szkody z powodu nieznajomości prawa".
Zatem jeżeli nawet strona faktycznie sformułowała wniosek o wydanie decyzji w sposób jak wynika z wniosku, obowiązkiem organu było zwrócenie się do strony o jego sprecyzowanie.
Następnie obowiązkiem organu jest wydanie decyzji w zakresie objętym wnioskiem strony.
Jednym z aspektów realizacji zasady ogólnej czynnego udziału strony w postępowaniu jest zawiadomienie jej o wszczęciu postępowania w sprawie.
Gwarancją realizacji tego prawa strony jest sankcja wzruszenia decyzji w trybie wznowienia postępowania.
W aktach zalegają zawiadomienia o wszczęciu postępowania z dnia [...]r. i [...]r.
Z treści obydwu zawiadomień wynika, iż dotyczą one wszczęcia postępowania w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji p.n. "budowa garażu metalowego o konstrukcji rozbieralnej, przesunięcia istniejącego garażu w głąb działki, remont istniejącego ogrodzenia z zachowaniem istniejącego wjazdu na działkę".
Zatem strony nie zostały zawiadomione o wszczęciu postępowania w sprawie objętej przedmiotem decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji pod nazwą "budowa garażu dwustanowiskowego murowanego".
Takie naruszenie prawa skutkuje uznaniem, iż zachodzą przesłanki do wznowienia postępowania.
Nie znajduje żadnego uzasadnienia fakt, iż organ zwracając się o wydanie postanowień w trybie art. 106 k.p.a. do Z.K. przesyła odpis wniosku na inwestycję p.n. "budowa garażu metalowego o konstrukcji rozbieralnej, przesunięcie istniejącego garażu w głąb działki, remont istniejącego ogrodzenia z siatki ocynkowanej" zaś do pozostałych projekt decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji p.n. "budowa garażu dwustanowiskowego murowanego".
Przedmiotowa decyzja o warunkach zabudowy wydana została faktycznie bez wniosku, ponieważ te wszystkie uchybienia nie pozwalają ustalić na jakim etapie postępowania administracyjnego pojawił się zapis wniosku "ewentualnie budowa garażu dwustanowiskowego murowanego".
Poza tym stwierdzono również nieprawidłowości w doręczeniach decyzji uczestnikom postępowania, a to:
- 1) decyzję II instancji skierowano do W.P., a z wypisu z rejestru gruntów wynika, iż współwłaścicielem działki nr ew. 33/2 jest A.W.P.,
- 2) I. i J.K. – uczestnicy postępowania – nie otrzymali decyzji II instancji, ponieważ skierowana została na nieprawidłowy adres /pomimo tego, że strony zawiadomiły o zmianie adresu/,
- 3) brak dowodu doręczenia decyzji II instancji dla uczestników Gminy Miejskiej i Skarbu Państwa.
Organ prowadząc ponownie postępowanie w pierwszej kolejności ustali jaki był wniosek strony o wydanie decyzji o warunkach zabudowy.
Następnie w prawidłowy sposób zawiadomi strony o toczącym się postępowaniu doręczając im również swoje rozstrzygnięcie.
Z tych względów na zasadzie przepisów art. 145 § 1 pkt 1 lit. b), c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270/, Sąd skargę uwzględnił.
O kosztach orzeczono na zasadzie przepisu art. 200 w związku z art. 210 cyt. ustawy.