Uzasadnienie
B. O. we wniosku złożonym na urzędowym druku PPF z dnia 8 kwietnia 2009 r., zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (dalej WSA) o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata.
Sprawa ze skargi B. O. dotyczy postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego stwierdzającego niedopuszczalność zażalenia od postanowienia Starosty [...]. Wnioskodawca z tytułu wniesienia skargi sądowoadministracyjnej zobowiązany jest uiścić wpis sądowy w kwocie 100 zł. Zakończenie sprawy może się wiązać dla skarżącego z obowiązkiem poniesienia także innych kosztów sądowych w postaci wpisu od zażaleń, skargi kasacyjnej, a także opłaty kancelaryjnej. Ponadto sporządzenie skargi kasacyjnej wymaga ustanowienia przez stronę fachowego pełnomocnika, a w rezultacie wypłaty pełnomocnikowi stosownego wynagrodzenia.
Stwierdzono, co następuje:
Dla rozpoznającego wniosek nie ulega najmniejszych wątpliwości, że B. O. spełnia wymogi uzyskania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Uzyskanie prawa pomocy w zakresie całkowitym art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; zwana dalej P.p.s.a.), uzależnia od wykazania braku możliwości uiszczenia jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego ze względu zagrożenie dla poziomu koniecznego utrzymania wnioskodawcy oraz członków jego rodziny. Z uwagi na zdolności płatnicze strony, uiszczenie pełnej kwoty kosztów sądowych oraz ustanowienie fachowego pełnomocnika z wyboru spowodowałoby zachwianie bardzo wątłych podstaw egzystowania rodziny O. Do powyższego wniosku prowadzą następujące względy: w skład rodziny wnioskodawcy wchodzi żona A. oraz syn J. Jedyny dochód jak rodzina uzyskuje stanowi renta socjalna w wysokości 491,98 zł otrzymywana przez B. O. Małżonkowie wymagają leczenia, którego kosztów nie są w stanie pokrywać uzyskiwanymi dochodami.
W bardzo złym stanie zdrowia pozostaje żona wnioskodawcy – A. Nie jest możliwe podjęcie przez tą osobę jakichkolwiek czynności zarobkowych. Okoliczności życia rodziny O. bardzo dokładnie zostały opisane w sprawozdaniu kuratora specjalisty z 7 kwietnia 2006 r. sygn. akt [...] oraz opinii uzupełniającej z 7 marca 2007 r. sygn. [...]. Ciężkie warunki życia rodziny poświadczają także pozostałe dokumenty znajdujące się w aktach administracyjnych sprawy (np. opinia w sprawie o wydanie zarządzeń opiekuńczych wobec małoletniego J. O.). Wymienione dokumenty nie zostały sporządzone w 2009 r., jednak opisana w nich sytuacja życiowa rodziny skarżącego jest na tyle ciężka, że nie można sądzić, aby uległa na chwilę rozpoznawania wniosku znaczącej poprawie.
Treść dokumentów urzędowych zgromadzonych w aktach administracyjnych sprawy potwierdza twierdzenia B. O. zawarte we wniosku PPF. Skarżący oraz jego rodzina znajdują się sytuacji wymagającej od instytucji państwowych podjęcia interwencji. Bez pomocy publicznej wnioskodawca nie byłby w stanie poradzić sobie z dotykającymi jego rodzinę problemami i trudnościami. Konieczność zabezpieczenia bytu rodziny O. uzasadniają postulaty solidaryzmu społecznego. Należy podkreślić, że sytuacja wnioskodawcy nie jest wyłącznie wynikiem jego zaniedbań, a więc brakiem wymaganej staranności w przezwyciężaniu trudności życiowych. W postępowaniu sądowoadministracyjnym pomoc państwa dla rodziny O. powinna polegać na pełnym zwolnieniu od kosztów sądowych oraz na ustanowieniu z urzędu adwokata. Koszty wynagrodzenia adwokackiego nie będzie pokrywać strona; zostaną one pokryte ze środków budżetowych państwa.
Wymaga w tym miejscu wyjaśnienia, że adwokat będzie uprawniony do podejmowania działań procesowych o ile uzyska od strony dokument wyrażający pełnomocnictwo. Po wyznaczeniu przez Okręgową Radę Adwokacką adwokata dla B. O., powinien On niezwłocznie udzielić adwokatowi umocowania do działania w sprawie o sygn. II SA/Rz 89/09.
Z wyżej przedstawionych względów orzeczono o przyznaniu B. O. prawa pomocy w oparciu o art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a.