Uzasadnienie
W skardze złożonej do tutejszego Sądu S. K. domaga się uchylenia uchwały Rady Miejskiej w L. z dnia [...] listopada 2008 r., Nr [...] w przedmiocie uchylenia uchwały z dnia [...] marca 2008 r., Nr [...] w sprawie wyrażenia zgody na zbycie w drodze przetargu ustnego ograniczonego nieruchomości oznaczonej jako działka nr 650/3 o powierzchni 0,0742 ha.
W uzasadnieniu wskazała, że jest właścicielką działki nr 650/2, na której znajduje się prowadzony przez nią sklep spożywczy. Działka 650/3 stanowi naturalne uzupełnienie i poszerzenie jej działki. Od wielu lat "opiekowała" się tą działką, w związku z czym powinna mieć prawo do jej nabycia w drodze bezprzetargowej, na podstawie art. 37 ust. 2 pkt 6 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami. Tymczasem ani zaskarżona uchwała ani uchwała nią uchylona tego prawa jej nie gwarantowały.
W odpowiedzi na skargę Rada Miejska w L. wniosła o odrzucenie skargi. W uzasadnieniu wskazano, że skarga nie została poprzedzona wezwaniem o jakim mowa w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, nie jest sprawą z zakresu administracji publicznej a także, że skarżąca nie wykazała istnienia po jej stronie interesu prawnego.
Ustosunkowując się do wniosku o odrzucenie skargi skarżąca podniosła, że wbrew twierdzeniu organu, wezwała organ w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym do usunięcia naruszenia prawa. Wezwanie to skierowała pismem z dnia 30 października 2008 r. do Przewodniczącego Rady Miejskiej w L. wzywając o usunięcie naruszenia prawa uchwałą z dnia [...]marca 2008 r. Skoro podjęta, w następstwie wezwania, uchwała z dnia [...] listopada 2008 r., stanowiąca równocześnie przedmiot zaskarżenia, nie uwzględniała jej wszystkich postulatów, to w jej ocenie, wezwanie do usunięcia naruszenia prawa dotyczy również tej uchwały.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Przedmiotem niniejszej skargi jest uchwałą Rady Miejskiej w L. z dnia [...] listopada 2008 r., Nr [...], którą Rada uchyliła poprzednio wydaną przez siebie uchwałę z dnia [...] marca 2008 r. w przedmiocie wyrażenia zgody na zbycie w drodze przetargu ustnego ograniczonego nieruchomości oznaczonej jako działka nr 650/3 o powierzchni 0,0742 ha położonej w L. Na wstępie wymaga wyjaśnienia, że będąca przedmiotem skargi uchwała jest uchwałą z zakresu administracji publicznej a co za tym idzie może być zaskarżona do sądu. Za niedopuszczalną należy uznać skargę na uchwałę dotycząca sprzedaży określonej osobie, oznaczonych praw majątkowych gminy. (wyrok SN z dnia 26 listopada 1992 r., III ARN 74/92, OSNCP 1993, nr 10, poz. 182). O ile przedmiotowa uchwała dotyczyła indywidualnie oznaczonej nieruchomości, to jednak kierowana była do generalnie oznaczonych adresatów (właściciele lub użytkownicy wieczyści nieruchomości bezpośrednio przylegających do działki nr 650/3) i przewidywała dopiero możliwość nabycia a nie sprzedaż tej nieruchomości. W związku z powyższym za nieuzasadniony należy uznać wniosek o odrzucenie skargi z powodu niedopuszczalności drogi sądowej.
Słusznym jednak okazał się drugi z podniesionych przez organ zarzutów, a mianowicie zarzut niewyczerpania administracyjnego toku instancji.
Zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142 poz. 1591 ze zm.) skuteczność wniesienia skargi na uchwałę lub zarządzenie organu gminy, podjęte w sprawach z zakresu administracji publicznej, zależy od uprzedniego wyczerpania trybu wezwania właściwego organu gminy do usunięcia naruszenia prawa. Dopiero po bezskutecznym upływie terminu wyznaczonego organowi gminy do usunięcia naruszenia prawa albo w razie odmowy usunięcia naruszenia prawa, skarga może być skutecznie wniesiona do sądu administracyjnego.
Skarżąca tego wymogu nie dopełniła. Podnoszone przez nią argumenty, iż wezwanie skierowane do poprzedniej uchwały z dnia [...] marca 2008 r. jest skuteczne także względem zaskarżonej uchwały nie zasługuje na uwzględnienie.
Otóż aby wnieść skutecznie skargę na uchwałę z zakresu administracji publicznej strona musi poprzedzić jej wniesienie wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Niewyczerpanie tego trybu powoduje konieczność odrzucenia skargi.
Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.