Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 22 maja 2006 r. (data wpływu do Sądu: 25 maja 2006 r.), W. K. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie o wymierzenie Zarządowi Powiatu [...] grzywny w związku z nieprzekazaniem przez ten organ sądowi, jego skargi na uchwałę nr [...] Zarządu Powiatu [...] z dnia [...] kwietnia 2004 r., wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy. Zaskarżoną uchwałą odwołano W. K. ze stanowiska Dyrektora Zespołu Szkół Leśnych.
Motywując wniosek, W. K. stwierdził, że Zarząd Powiatu uchybił 30-dniowemu terminowi na przekazanie złożonej przez niego skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Pomimo upływu ok. 300 dni od daty złożenia skargi, Zarządu Powiatu nie sporządził i nie przekazał Sądowi odpowiedzi na skargę.
W odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny, należycie umocowany pełnomocnik Zarządu Powiatu, radca prawny Z. B., wskazał, że odpowiedź na skargę została przez Zarząd Powiatu udzielona. Przekazanie jej z opóźnieniem wynikało z konieczności oczekiwania na prawomocne zakończenie ubocznych postępowań, jakie W. K. zainicjował w sprawie z własnej skargi. W szczególności, w ocenie pełnomocnika Zarządu Powiatu, nie było celowe składanie odpowiedzi na skargę, podczas gdy toczyło się postępowanie sądowe w przedmiocie przywrócenia terminu do złożenia skargi. Z tych względów działanie Zarządu Powiatu nie może być traktowane jako nielegalne; przekazał on bowiem sądowi w stosownym czasie skargę, odpowiedź na skargę oraz akta administracyjne.
Pełnomocnik Zarządu Powiatu wniósł, alternatywnie, o oddalenie wniosku, albo o umorzenie postępowania wszczętego tym wnioskiem.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), organ za którego pośrednictwem złożono skargę, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie 30 dni od dnia jej wniesienia. Zgodnie z art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się do tych obowiązków, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości do dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim (zd. pierwsze). Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym (zd. drugie).
Uregulowana w art. 55 § 1 p.p.s.a. instytucja grzywny w związku z nieprzekazaniem sądowi skargi wraz z odpowiedzią i aktami sprawy nie jest instytucją samoistną, ale w ścisły sposób wiąże się z celem, w jakim nałożono na ten organ wymienione obowiązki. Grzywna ma charakter instrumentalny, w tym sensie, że jej wymierzenie służy wymuszeniu na organie realizacji obowiązku przekazania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią, a przez to umożliwieniu sądowi rozpoznania sprawy. Kolejnym bowiem etapem postępowania, umożliwiającym rozpoznanie skargi pomimo naruszenia przez organ obowiązków wynikających z art. 54 § 2 p.p.s.a. jest tytuł sądu do rozpoznania sprawy w oparciu o odpis skargi (art. 55 § 2 p.p.s.a.).
Wniosek o wymierzenie grzywny może być więc usprawiedliwionym środkiem dyscyplinowania organu jako strony postępowania sądowego, o tyle tylko, o ile obowiązki organu, polegające na przekazaniu skargi, odpowiedzi i akt administracyjnych, nie zostały zrealizowane. Z takim przypadkiem na gruncie rozpoznawanej sprawy do czynienia nie mamy. Skarżący nie kwestionuje tego, że Zarząd Powiatu przekazał skargę oraz akta sprawy. Zarzuca natomiast, że organ ten nie przekazał Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Rzeszowie odpowiedzi na skargę. Nie jest to zarzut zasadny, gdyż odpowiedź ta, datowana na 10 lipca 2006 r. została złożona przez pełnomocnika Zarządu Powiatu w tym samym dniu (k. nr 90-92 akt o sygn. II SA/Rz 762/06).
Z wyłożonych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, działając na podstawie art. 55 § 1 i art. 64 § 3 w zw. z art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.