Uzasadnienie
P. C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2008r. znak: [...] utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza z dnia [...] września 2008r. znak: [...], która nakazywała wyżej wymienionemu jako właścicielowi nieruchomości położonej w S. przy ul. [...] (działka nr ewid. [...]) przyłączenie tej nieruchomości do istniejącej sieci kanalizacji sanitarnej w terminie do 30 listopada 2008r.
W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania "decyzji nakazującej przyłączenie nieruchomości do istniejącej sieci kanalizacji sanitarnej". Jako argument za jego uwzględnieniem powołano okoliczność złożenia przez innych mieszkańców S. odwołań od wydanych przez Burmistrza decyzji dotyczących przyłączenia do przedmiotowej sieci kanalizacji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Instytucja ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym unormowana została w art. 61 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), określanej dalej jako P.p.s.a. Stosownie do § 1 tego artykułu zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności nią objętych. Zgodnie jednak z jego § 3 sąd może - po przekazaniu mu skargi - na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności. Katalog przesłanek uwzględnienia takiego wniosku został określony w powołanym przepisie w sposób wyczerpujący. Oznacza to, iż możliwość wstrzymania wykonania aktu bądź czynności, których dotyczy skarga istnieje tylko w razie, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W świetle brzmienia wskazanego wyżej art. 61 § 1 i § 3 P.p.s.a. należy podkreślić, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu ma charakter wyjątkowy, a jego warunkiem jest uprawdopodobnienie istnienia przesłanek ustawowych. Inicjatywa do uprawdopodobnienia w dostatecznym stopniu okoliczności stanowiących o zasadności wniosku przysługuje przy tym podmiotowi, który z nim wystąpił.
Wniosek powinien być zatem wnikliwie uzasadniony, zawierając spójna argumentację przemawiającą za udzieleniem konkretnemu skarżącemu ochrony tymczasowej w jednostkowej sytuacji. W ramach motywacji wniosku niezbędnym jest wskazanie na występowanie jednej z przedstawionych wyżej przesłanek wstrzymania.
Trzeba w tym miejscu ponadto zaznaczyć, że ustawodawca nie wiąże wystąpienia podstaw udzielenia ochrony tymczasowej z prawdopodobieństwem uwzględnienia skargi na dany akt bądź czynność. Dlatego też sąd rozpoznając wniosek o wstrzymanie jego wykonania nie może badać czy jest on dotknięty wadą uzasadniającą jego uchylenie lub stwierdzenie nieważności. Tym samym wszelkie argumenty w tym zakresie nie mogą być w ogóle brane pod uwagę przy ocenie zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania aktu (czynności).
W kontekście powyższych uwag Sąd stwierdza, iż w niniejszej sprawie skarżący nie uzasadnił w istocie w ogóle wniosku o wstrzymanie wykonania kwestionowanej decyzji. Powołana przez niego okoliczność występowania przez innych mieszkańców S. ze środkami zaskarżenia decyzji Burmistrza o treści tożsamej z tą, której dotyczy przedmiotowa sprawa, nie ma nic wspólnego z przesłankami określonymi w art. 61 § 3 P.p.s.a. Nie odnosi się bowiem w żaden sposób do zagrożenia wystąpienia znacznej szkody bądź też trudnych do odwrócenia skutków jako ewentualnych następstw wykonania kwestionowanego aktu. Pozostała argumentacja dotyczy zaś prawidłowości podjęcia przez Burmistrza decyzji z dnia [...] września 2008r., ta zaś kwestia, jak już wyżej podniesiono, nie ma na obecnym etapie postępowania znaczenia prawnego.
Z wyłożonych względów orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a.