Uzasadnienie
M. Ł. złożył do WSA w Rzeszowie skargę na opisaną w sentencji decyzję SKO z [...] maja 2019 r. w sprawie umorzenia postępowania w sprawie uznania za dłużnika alimentacyjnego.
Z uwagi na brak formalny skargi zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z 1 sierpnia 2019 r. wezwano skarżącego do podania numeru PESEL. Do wezwania dołączono stosowne pouczenie, że nieusunięcie powyższego braku formalnego w terminie 7 dni licząc od dnia doręczenia, skutkować będzie odrzuceniem skargi.
Wezwanie zostało przesłane na wskazany w skardze adres i doręczone ze skutkiem prawnym w dniu 6 sierpnia 2019 r., przy zachowaniu rygorów przewidzianych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm. - dalej w skrócie "P.p.s.a."). Termin do uzupełnienia braków skargi minął bezskutecznie z dniem 13 sierpnia 2019 r. (wtorek).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Do wszczęcia postępowania przed sądem administracyjnym niezbędne jest skuteczne wniesienie skargi, przez co rozumieć należy spełnienie przez nią określonych w ustawie warunków formalnych, bez których nadanie jej właściwego biegu nie jest możliwe.
Należy zauważyć, że w art. 46 § 1 P.p.s.a. wskazano elementy, jakie powinno zawierać każde pismo strony. W art. 46 § 2 pkt 1 P.p.s.a. wymieniono dodatkowo enumeratywnie co powinno zawierać pierwsze pismo wnoszone do sądu (skarga), w którym powinien znaleźć się w szczególności numer PESEL strony skarżącej będącej osobą fizyczną (art. 46 § 2 pkt 1 lit. b P.p.s.a.). Natomiast art. 58 §1 pkt 3 P.p.s.a zawiera dyspozycję zgodnie z którą skarga, której braków formalnych w wyznaczonym terminie nie uzupełniono, podlega odrzuceniu przez Sąd.
W przedmiotowej sprawie skarżący został wezwany do podania numeru PESEL. W wyznaczonym przez Sąd terminie nie wykonał wezwania i nie uzupełnił wskazanego braku formalnego skargi. To zaś, jak wyżej zauważono, stanowi podstawę do odrzucenia skargi.
W zaistniałej sytuacji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w zw. z art. 46 § 1 i § 2 P.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.